145 Bożego Miłosierdzia oraz interpretacji charyzmatu w kontekście apostolatu, co zaowocowało podjęciem nowych dzieł dotyczących: uzależnionych, umierających (hospicjum), formacji maryjnej, apostolatu miłosierdzia Bożego w aspekcie nauczania i praktyki. Rozpoznanie na nowo obecnej od początku w duchowości marianów idei dzielenia się charyzmatem ze świeckimi, by za ich pośrednictwem „wszyscy, którzy jeszcze odbywają swą ziemską pielgrzymkę, jak i ci również, którzy po tym życiu doznają oczyszczenia, osiągnęli wraz ze wszystkimi świętymi pełnię dojrzałości i wiecznego szczęścia w Chrystusie” (z Konstytucji) zaowocowało powstaniem Stowarzyszenia Pomocników Mariańskich, tj. mężczyzn i kobiet stowarzyszonych formalnie ze Zgromadzeniem, uczestniczących w różny sposób w duchowości, misji i apostolacie marianów; jest to w sumie ponad milion osób na całym świecie. Stowarzyszenie obejmuje także formy: vir aggregatus, Bractwo Niepokalanego Poczęcia, Eucharystycznych Apostołów Miłosierdzia Bożego. Poza tym wymiar apostolski duchowości obejmuje również prowadzenie parafi i i sanktuariów maryjnych (m.in. Polska, Portugalia, Rwanda) oraz apostolat miłosierdzia Bożego (Brazylia, Kamerun, Wielka Brytania, USA), działalności wydawniczej (Litwa, Polska, USA), prowadzenie szkół katolickich (USA, Argentyna, Litwa), pracę naukową w ośrodkach uniwersyteckich. Bibliografi a L. Górski, Krótka wiadomość historyczna o założeniu Zakonu Ks. Maryanów w Polsce i o życiu ks. Stanisława Papczyńskiego, Pamiętnik Religijno-Moralny, seria I, 1843, s. 293- -315. S. Sydry, O. Stanisław Papczyński i jego dzieło, Warszawa 1937. E. Jarra, Myśl społeczna o. Stanisława Papczyńskiego założyciela marianów, Stockbridge 1962. J. Vaišnora, Mariani Romae saeculis XVII-XVIII, Marianus 1962, nr 21, s. 19-27; 1963 nr 23, s. 25-33. S. Sydry, Zgromadzenie Księży Marianów w XVIII wieku, w: S. Sydry, J. Totoraitis, Zgromadzenie Księży Marianów od założenia do odnowienia, Puszcza Mariańska 2004, s. 5-287. W. Nieciecki, Główne cechy duchowości Zgromadzenia Księży Marianów w świetle Konstytucji mariańskich z 1930 r., Rzym 1965. T. Górski, Źródła do dziejów marianów, w: Marianie 1673-1973, red. J. Bukowicz, T. Górski, Rzym 1975, s. 345-369. Marianie 1673-1973, red. J. Bukowicz, T. Górski, Rzym 1975. M. Pisarzak, Z badań nad elementem eschatologicznym w duchowości i apostolacie marianów, Studia Płockie 5(1977), s. 57-66. M. Pisarzak MIC, Maryjna specyfi ka Zgromadzenia Marianów, Częstochowskie Studia Teologiczne 9-10(1981-1982), s. 281-294. J. Kałowski, „Norma vitae”. Pierwsze konstytucje Zakonu Marianów, Prawo Kanoniczne 26(1983) nr 3-4, s. 113-162.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==