17 wstęp w Irkucku. Wiele informacji do tego czasopisma przekazywał osobiście ks. Szwermicki, nazwany nawet w jednym z jego numerów korespondentem „Przeglądu Katolickiego”. Niniejsze opracowanie składa się z dwóch części. Pierwsza obejmuje lata 1814–1852 i ukazuje środowisko, życie, działalność charytatywną i patriotyczną Szwermickiego w Rzeczpospolitej, zakończoną brutalnym śledztwem w Cytadeli Warszawskiej i zsyłką na Sybir. Druga obejmuje lata 1852–1894. Prezentuje służbę duszpasterską Szwermickiego na Syberii, prowadzoną z miłością do bliźniego, przedstawia jego sylwetkę duchową i głębokie zaangażowanie w obronę wartości religijnych i narodowych. W niniejszej pracy pragniemy przedstawić sylwetkę duszpasterza Syberii, kapłana, który dobrowolnie przez czterdzieści dwa lata na Sybirze niósł zesłańcom nadzieję i pociechę duchową, pozwalając im na zachowanie choć odrobiny optymizmu. Jego służbę i znaczenie tak ocenił Benedykt Dybowski: „Każdy też z jego parafian oczekiwał z upragnieniem i gorączkową niecierpliwością przybycia na wiosnę anioła pocieszyciela w osobie proboszcza, który umiał ożywić i umocnić każde zbolałe serce i natchnąć wiarą w lepszą przyszłość”24. Jego duszpasterskiemu posługiwaniu towarzyszyły niezmierna dobroć, miłosierdzie, gościnność na plebanii i ofiarność wobec każdego potrzebującego wygnańca. Był to człowiek naznaczony szczerą miłością i wielkim miłosierdziem, który żył w zjednoczeniu z Bogiem, zapewniającym mu siłę i impuls do pełnienia posługi pośród lodów i śniegów Syberii. Jego ofiarne zimowe wyprawy trwały przez minimum cztery miesiące, zaś wyjątkowa, najdłuższa z nich, zajęła aż jedenaście miesięcy, w czasie których przebył po syberyjskich 24 Cyt. za: GAIO, E 297, O. 1, D. 23, cyt. za: J. Kosmowski, Ksiądz Krzysztof Szwermicki – duszpasterz zesłańców syberyjskich, „Immaculata”, nr 47 (2008), nr 523.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==