163 wielka wyprawa misyjna: 26 marca 1859 r. – 25 stycznia 1860 r. misyjnym zapałem. Tę sprawę starał się wyjaśnić arcybiskupowi i prosił go o wsparcie. Dlatego zacytujemy poniżej obszerniejszy urywek listu w tej kwestii do arcybiskupa Żylińskiego: Ośmielam się jeszcze o jednej okoliczności donieść Waszej Arcypasterskiej Mości, z tą najpokorniejszą prośbą, aby w razie użycia tego doniesienia do urzędowej korespondencji zamilczano, z jakiego źródła ta wiadomość doszła do Waszej Arcypasterskiej Mości. Na pobrzeżach rzeki Amuru zakładają wsie i miasteczka, między [...] napływającą ludnością znajdują się i katolicy, mianowicie: urzędnicy i wojskowi. Nie jest mi wiadoma liczba ludności katolickiej w okolicach amurskich, z tym wszystkim od czasu do czasu przybywają tam urzędnicy i wojskowi do tamtych stron. Stąd więc wywiązuje się niezbędna potrzeba obecności kapłana – do spełnienia wiernym katolikom posług duchownych, dopóki nie nastąpi urzędowa instalacja katolickiego kapłana w okolicach amurskich. Czyby Wasza Arcykapłańska Mość – zniósłszy się z Jenerał Gubernatorem Wschodniej Syberii – nie mogła urządzić tymczasem tak, jeżeli będzie wskrzeszona pensja drugiego kapłana przy kościele irkuckim, żeby kurat irkucki był delegowany do okolic amurskich dla spełnienia posług duchownych, zaś z Amuru wracając do domu przez Ajan i Jakuck, mógłby na tej drodze znajdujących się wiernych katolików wyspowiadać, udzielić pociech duchownych i utwierdzić w wierze i moralności, którzy tam, a zwłaszcza w Jakucku, od kilku lat nie mieli kapłana z powodu wprowadzenia wyżej wzmiankowanego nowego marszrutu.178 Odległą prowincję jakucką wcześniej odwiedzali jezuici, a następnie bernardyni, co skrupulatnie odnotował Glaubicz Sabiń178 GAIO, F. 297, op. 1, d. 21, k. 2v–3r–v.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==