78 marzec 2 Jak u pracowitego rolnika pola zawsze się zielenią, zasiewy rosną, przynoszą plon, a przeciwnie, u niedbałego leżą odłogiem i wydają niezliczoną ilość niepożytecznych chwastów, tak samo u człowieka duchowego, kochającego postęp we wszelkiego rodzaju cnotach, dusza jest żywotna, duch kwitnie, pojawiają się wielkie i obfite owoce, a przeciwnie, u ospałego i oziębłego nie tylko nie pojawia się i nie rodzi nic dobrego w myśli i sercu, lecz nadto następuje w nich zachwaszczenie niedoskonałościami, jeśli nawet nie brudami potwornych grzechów. [Wejrzenie w głąb serca, cz. I, Piąta niedziela po Trzech Królach] 3 „Nikt nie może dwom panom służyć […]” (Mt 6, 24). Rozważ, że jest dwóch panów: Bóg i świat, pragnienia duchowe i cielesne; miłość własna i miłość Boga. Ty przez wstąpienie do zakonu oddałeś się teraz lepszemu Panu. Powinieneś więc drugie-
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==