344 grudzień 7 „Wyniesiona jestem w górę jak drzewo cedrowe na Libanie” (Syr 24, 13). Rozważ, że słusznie Najświętsza Panna jest przyrównana do cedru. Bo jak cedr jest wśród innych drzew najokazalszy, tak samo Najświętsza Panna jest wśród innych stworzeń najdoskonalsza. Ponadto wiesz o tym, w jakiej cenie u Salomona, najbogatszego, jak i najmądrzejszego zarazem ze wszystkich ludzi, były drzewa cedrowe, którymi zechciał ozdobić także wnętrze owej świątyni, pierwszej i najsławniejszej na ziemi. Dlaczego więc Najświętsza Panna nie miałaby być nazywana cedrem, skoro tak samo Ona jest Świątynią? Tym to imieniem pozdrawia Ją jeden z bardzo pobożnych Jej czcicieli, mówiąc: „Witaj, o Rodzicielko! Świątynio Trójcy Świętej!”. Udaj się dzisiaj do tej Świątyni z wielkim pośpiechem, z pewnością otrzymasz wszystko, o cokolwiek poprosisz. [Wejrzenie w głąb serca, cz. II, Święto Niepokalanego Poczęcia Dziewicy Maryi]
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==