329 listopad jakby zazdroszcząc jej przyszłej chwały, tyle razy tracisz okazję do zasług. Ile też razy, gdy cały rzucasz się na oślep do popełniania złych czynów, idąc za sugestiami czy to ciała, czy świata, czy chytrego złego ducha, pozbawiasz ją tych ozdób, to jest blasku cnót, którymi kiedyś została wyposażona przez Boskiego Oblubieńca. [Wejrzenie w głąb serca, cz. I, Piąta niedziela po Zielonych Świątkach] 25 Św. Ambroży w taki sposób zachęca nas byśmy ze szczególną miłością do naszego Stwórcy i Odkupiciela ciągle kontemplowali ten wyrażony w nas wizerunek Boga: „Niech Bóg zawsze pozostaje w duszy tego, który myśli o Nim i miłuje Go, bo jak nie może być chwili, w której człowiek nie używałby czy też nie korzystał z dobroci i miłosierdzia Boga, tak też nie powinno być ani jednej chwili, w której nie miałby w pamięci Jego obecności”5. 5 Św. Ambroży, De dignitate conditionis humanae, 2, Patrologiae cursus completus. Series Latina, tom 17, 1015-1016, dz. cyt.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==