125 kwiecień do tego, abyśmy widzieli i uznali wszystkich naszych Braci w Panu odznaczających się doskonałą karnością życia zakonnego i ozdobą dostatecznej wiedzy. [Listy i dokumenty, 9: List do Marianów w Pustelni Korabiewskiej (Nowa Jerozolima, 19 kwietnia 1690 roku)] 25 Czy dotychczas zrobiłeś postępy w doskonałości zakonnej, nie co do zaszczytów, wiedzy, godności, przedniejszych funkcji, ale pod względem ubóstwa, pokory, posłuszeństwa, miłości Bożej, pogardy samego siebie i innych cnót, na których polega zakonna doskonałość? Zastanów się, czy na miarę otrzymanych łask Bożych zrobiłeś postępy w ćwiczeniach duchowych, na przykład w modlitwie, kontemplacji, czy wręcz przeciwnie, cofnąłeś się? Bo według bardzo często powtarzanej opinii doktorów duchowości: „Nie robić postępów, to znaczy zatrzymać się, a nie iść naprzód, to znaczy cofać się”. Któż zresztą tego nie zna z codziennego doświadczenia! [Wejrzenie w głąb serca, cz. IV, 15: O pozostałych cnotach tworzących doskonałość zakonną]
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==