116 kwiecień żołnierz albo stawia czoło uzbrojony w miecz czy inną broń zaczepną, albo ucieka. Sługa Boży powinien stawić opór piekielnemu wrogowi siłą modlitwy. W taki sposób uczynił ów człowiek według serca Bożego, jak o tym sam mówi: „Do Pana w swoim utrapieniu wołałem i wysłuchał mnie” (Ps 119, 1). [Wejrzenie w głąb serca, cz. I, Czwarta niedziela po Trzech Królach] 13 Rozważ te słowa św. Pawła: „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, byłbym niczym” (1 Kor 13, 1-2). To tak samo, jakbyś powiedział: „Człowiek bez miłości (sine charitate), zakonnik bez miłości (sine amore), jest cieniem bez słońca, ciałem bez duszy, po prostu niczym”. Czym w ciele jest dusza, tym w Kościele, w zakonach i w domach zakonnych jest miłość. Słusznie więc ktoś powiedział, zalecając tę cnotę: „Zabierz ze świata słońce, a wszystko zabierzesz; zabierz człowiekowi miłość, a niczego mu nie zostawisz”. [Wejrzenie w głąb serca, cz. IV, 10: O tej samej cnocie miłości]
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==