100 marzec ducha mego: odkupiłeś nas Panie, Boże prawdy” (por. Ps 30, 6); więc w ręce Twoje polecam ducha mego, w każdej godzinie, w każdym miejscu, w każdej chwili, a szczególnie ducha opuszczającego ciało. „Strzeż mnie jak źrenicy oka; pod cieniem skrzydeł Twoich schroń mnie” (Ps 16, 8-9). [Ukrzyżowany Mówca, VII] 30 Rozważ to, co często zdarza się osobom prowadzącym życie wewnętrzne, starającym się z całego serca służyć Bogu, że doświadczają one stanów najwyższego opuszczenia. Wtedy wydaje się im, że nie inaczej zostały opuszczone przez Boga, ale tak, jakby w czasie największego nasilenia się burzy okręt został opuszczony przez kapitana. Skarżąc się na to, największy przyjaciel Boga, król żydowski, śpiewa: „Dlaczego mnie odrzuciłeś? Czemu chodzę smutny, gnębiony przez wroga?” (Ps 42, 2). Jednak w tym, tak rozumianym wewnętrznym naszym opuszczeniu, Najmiłościwszy Pan nie zwykł całkowicie od nas się oddalać, lecz tylko na pozór śpi, by dać nam możność
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==