Listy polskie 2018

293 Oryginał: AWHK. Druk: PW, s. 67-68. Warszawa, 15 grudnia 1904 Przewielebny Ojcze. List Drogiego Ojca bardzo mnie ucieszył, bo bardzo sobie cenię wszelki dowód Jego o mnie pamięci. Doprawdy, nie wiem, czym zasłuży- łem, że i poczciwe panie znajome 1 tak o mnie się troszczą. Żeby one wie- działy, jak ja je wszystkie szanuję i kocham, i jak często Najsłodszemu Sercu Pana Jezusa polecam. Doktór 2 z moją nogą ma daleko więcej kłopotu, niż się początkowo spodziewał; choroba trzyma się uporczywie; dotychczas czułem się coraz gorzej; teraz zdaje się, iż nastąpił zwrot ku lepszemu. Sam sposób lecze- nia jest bolesny i uciążliwy, ale człowiek powoli się do wszystkiego przy- zwyczaja. Ran żadnych nie ma, tylko czuję ból. Jestem w szpitalu na Pra- dze; jak długo wypadnie tu poleżeć, nie wiem. Doktór przyrzeka wkrótce wypuścić mnie ze szpitala. W takim razie przeniósłbym się na Piękną do pań, które tak są dobre, że chcą obarczyć się moją osobą, a stamtąd mógł- bym jeździć do doktora. Maści nadesłanej teraz użyć nie mogę, bo w szpi- talu nie wolno; ale po wyjściu spróbuję tego środka; nieraz kobiece proste środki są więcej warte, niż mądre rozumowania uczonych. O ile choroba pozwala, czytam Teologię Moralną Noldina, a szcze- gólnie dzieła św. Teresy, które mi przynoszą wielką pociechę i wielu rze- czy uczą. Korzystając z tych chwil spoczynku i samotności, odbywam prawdziwe rekolekcje, prawdziwą kąpiel duchową. Pan Bóg w łaskawo- ści swojej bardzo mi w tym pomaga. Szczególnie jednego razu w przedziwny sposób ukazał mi Pan Bóg wielką nędzę moją i ubóstwo duchowe, a zarazem napełnił jakimś dziw- nym spokojem i szczęściem, tak iż się dziwiłem jak jedno z drugim może się pogodzić. 1 Siostry Posłanniczki Najświętszego Serca Jezusowego z ul. Pięknej wWarszawie. 2 Jan Raum, ordynator nowego oddziału chirurgii w Szpitalu Przemienienia Pańskiego. 351 Do o. Honorata Koźmińskiego