72 To odkupienie, którego dostępuje Dziewica Matka istnieje zatem realnie w Panu Jezusie Chrystusie Baranku Paschalnym, który jako Zmartwychwstały żyje na wieki i ma moc zbawiać tych, którzy przez Niego zbliżają się do Boga (por. Hbr 7, 25). Maryja jest więc pierwszą osobą odkupioną przez tajemnicę paschalną Syna i uczestniczącą w trynitarnym życiu Boga na miarę daru pełni łaski (por. Łk 1, 29). Godząc się przez wiarę na Wcielenie Słowa «wydała na świat samo Życie odradzające wszystko i obdarzona została przez Boga godnymi tak wielkiego zadania darami. Nic przeto dziwnego, że u świętych Ojców przyjął się zwyczaj nazywania Bogarodzicy całą świętą i wolną od wszelkiej zmazy grzechowej, jakby utworzoną przez Ducha Świętego i ukształtowaną jako nowe stworzenie» (LG 56). Biel, której blaskiem, według Ojca naszego Stanisława, jaśnieje Niepokalane Poczęcie Matki Bożej to znak tego nowego stworzenia. Jest to znak Chrystusa Paschalnego, Nowego Adama, od którego Maryja, Nowa Ewa otrzymuje nowe życie według porządku łaski stając się «Córą Swego Syna»22. Będąc z Nim zjednoczona «ścisłym 22 «W tajemnicy Chrystusa jest ona obecna już „przed założeniem świata”, jako ta, którą Ojciec „wybrał” na Rodzicielkę swego Syna we wcieleniu — a wraz z Ojcem wybrał ją Syn i odwiecznie zawierzył Duchowi świętości. Maryja jest w sposób zupełnie szczególny i wyjątkowy związana z Chrystusem i równocześnie jest umiłowana w Tym przedwiecznie umiłowanym Synu, współistotnym Ojcu, w którym skupia się cały „majestat łaski”. Równocześnie pozostaje ona doskonale otwarta w stronę tego „daru z wysokości” (por. Jk 1, 17). Jak uczy sobór: Maryja „zajmuje pierwsze miejsce wśród pokornych i ubogich Pana, którzy z ufnością oczekują od Niego zbawienia i dostępują go”. […] Dlatego, za sprawą Ducha Świętego, w wymiarze łaski, czyli uczestnictwa Bożej natury, Maryja otrzymuje życie od Tego, któremu w porządku ziemskiego rodzenia sama dała życie jako Matka. Liturgia nie waha się nazywać jej „Rodzicielką swego Stworzyciela” i pozdrawiać ją słowami, które Dante Alighieri wkłada w usta św. Bernarda: „Córo Twego Syna”. A ponieważ to „nowe życie” Maryja otrzymuje w takiej pełni, jaka odpowiada miłości Syna do Matki, a więc godności Bożego macierzyństwa — stąd przy zwiastowaniu anioł nazywa ją „łaski pełną”» (Jan Paweł II, Redemptoris Mater, nr 8 i 10, encyklika z 25 marca 1987).
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==