69 wprowadzony. Kiedy jednak dostąpisz zmartwychwstania i obleczesz się w nieśmiertelność i nieskazitelność, nie będziesz więcej potrzebował tego ubrania. Potrzebujesz go jednak teraz, ponieważ nie otrzymałeś jeszcze tych darów w rzeczywistości, ale jedynie jako znaki i symbole, zapowiedź przyszłego szczęścia»16. Zaś św. Jan Chryzostom, wyjaśniając neofitom tajemnicę pierwszego tygodnia po przyjęciu chrztu ukazuje go jako symbol całego życia chrześcijańskiego, gdy mówi: «Kończą się już te gody duchowe. Baczcie tedy! Jak w cielesnym małżeństwie wszystkie uroczystości ślubne trwają siedem dni, tak i my przez tyleż dni święciliśmy duchowe gody przy mistycznym, obfitującym w dary stole. Co mówię? – przez siedem dni? Jeśli będziecie czuwać, uroczystość będzie trwać zawsze. Zachowajcie tylko swą nietkniętą i jasną szatę. W ten sposób pobudzicie Oblubieńca do jeszcze większej miłości i choć czas będzie upływał, zachowacie blask i jasność»17. O tym że nie chodziło tu o zewnętrzny wyglądani o kwestie estetyczne ubioru, który ma być znakiem rzeczywistości duchowej przemiany, świadczą następujące słowa świętego biskupa: «Nie postępujcie jak ci, którzy nosząc wspaniałą szatę i chodząc po rynku na to tylko uważają, aby jej gdzie nie splamiła kropla błota, choć wszak żadnej przez to szkody nie poniosłaby dusza; chodzi tu bowiem tylko o szatę, którą mogą stoczyć robaki, zużyć czas, a choćby została splamiona, łatwo ją można wyprać w wodzie. Gdyby natomiast – czego broń Boże – została zbrukana dusza, czy to przez słowo czy przez zrodzone 16 Teodor z Mopsuestii, Homilia XIV, cytat za A. GRZYWA, Symbolika szaty w starożytnych obrzędach..., cit., s. 285. 17 Jan Chryzostom, Katecheza 6, 25-26, w IDEM, Katechezy chrzcielne, homilie katechetyczne do tych, którzy mają być oświeceni oraz do neofitów, U źródeł katechumenatu 1, przekł., W. Kania, Kerygma, Lublin 1993, ss. 95–96.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==