45 stałe, ze względów duszpasterskich, oblekać braci w strój duchownych na danym terenie72. 4. Powrót do korzeni w XXI wieku Wraz z nowymi Konstytucjami, zatwierdzonymi przez Stolicę Apostolską w 1986 r., marianie nie zaprzestali poszukiwań głębszego zrozumienia charyzmatu i duchowości Założyciela i własnego Zgromadzenia, również w sprawie swego stroju. Ogromną inspiracją dla dalszych poszukiwań i refleksji były beatyfikacja i kanonizacja św. ojca Stanisława (2007 i 2016 r.) oraz też wydanie drukiem na początku XXI wieku wszystkich jego pism w języku polskim i angielskim, a we fragmentach – również w innych językach. Niewątpliwie sam Bóg inspirował nasze badania i dyskusje na różnych poziomach, mniej lub bardziej formalnych (od prywatnych rozmów aż po konwenty i kapituły prowincjalne i generalne). Owocowały one w różnego rodzaju publikacjach, sympozjach, a ostatecznie też dekretach kapituł i przełożonych wyższych, aż po zmiany w naszym prawodawstwie, obrzędach i modlitwach, jak i na każdym polu i poziomie życia. 4.1. Kapituła Generalna 2011 roku Po beatyfikacji Ojca Założyciela zdawano sobie coraz lepiej sprawę, że wybrał biały habit i zakazał jego zmiany pod groźbą sądu Bożego przede wszystkim ze względu na misterium Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi 72 Wielokrotnie na przestrzeni lat pojawiały się wnioski na kapituły o wprowadzenie habitu dla braci (i nie tylko dla nich). Przed konwentem generalnym w 1996 r. niektórzy bracia z polskiej prowincji zakreślili w okolicznościowej ankiecie zdanie mówiące, iż „wszyscy bracia powinni nosić strój zakonny”. Zob. K. Biel, Miejsce braci zakonnych we wspólnocie marianów, w: Życie braterskie w doświadczeniu wspólnot mariańskich. Acta Conventus Generalis – 1996, red. A. Mączyński, K. Pek, Rzym-Warszawa 1997, s. 171.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==