31 że biały habit i biały płaszcz są odpowiedniejsze35. Ważne jest Świadectwo na temat o. Wyszyńskiego, napisane w 1757 r. przez jego ucznia, świadka życia i kontynuatora jego dzieła w Portugalii, o. Aleksego Fischera: […] Gdy widoczny już był kres życia Ojca, jego synowie bardzo ubolewali z pozostawienia jeszcze nieustabilizowanego nowego instytutu zakonnego. [Ojciec Kazimierz] Przywołał ich do siebie i upomniał, aby nie tracili ducha, lecz trwali w przyjętym habicie i zakonnej obserwancji. Sama [Maryja] Dziewica jest Fundatorką tego dzieła. Dlatego, kto będzie pobożnie i stale nosił habit Jej Niepokalanego Poczęcia, nie zostanie przez Nią opuszczony36. Kolejne pokolenia marianów, idąc za przykładem swojego Założyciela z wielkim szacunkiem traktowały mariański habit. Troszczono się o to, aby był on jednolity, wierny swej pierwotnej formie i odpowiadał wymogom prostoty i zakonnego ubóstwa. Zarządzenia na temat habitu znajdujemy w wielu dekretach Kapituł Generalnych XVIII wieku37. Miały one powstrzymać przeciwne ubóstwu, powtarzające się próby jego upiększania, szycia z droższych materiałów, wprowadzania różnego rodzaju dodatków. Przytoczmy tylko dwa fragmenty orzeczeń kapitulnych: – Kształt habitu ma być nienaruszalnie zachowany przez wszystkich ojców i braci według dawnego zwyczaju, 35 Z. Proczek MIC, Stróż duchowego dziedzictwa, s. 410. 36 Z. Proczek MIC, Najstarsze świadectwa o Słudze Bożym o. Kazimierzu Wyszyńskim, Warszawa – Stockbridge 2005, s. 73‑74. 37 Por. postanowienia Kapituł: Skórzec 1744 r., Korabiew 1747 r., Raśna 1757 r., Raśna 1766 r., Korabiew 1770 r., Mariampol 1776 r., Korabiew 1780 r., Korabiew 1785 r., Raśna 1788 r., Raśna 1793 r. Odpowiednie punkty można odnaleźć w: W. Makoś, Decreta – Ordinationes Capitulorum Congregationumque Generalium M.I.C. 1702-1999, Puszcza Mariańska 2001, s. 164 p. 6, s. 192 p. 20, s. 196 p. 26, s. 281 p. 19, s. 337 p. 32, s. 352 p. 16, s. 395 p. 10, s. 424 p. 11, s. 424 p. 18, s. 473 p. 19, s. 496 p. 17, s. 496 p.19, s. 497 p. 23.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==