Duchowosc Zakonna

46 Andrzej Pakuła MIC poszczególnych okresów życia duchowego. Dużo miejsca poświęca ła- skom modlitwy, w szczególności kontemplacji jako modlitwie właściwej dla drogi zjednoczenia z Bogiem, albowiem to właśnie w akcie kontem- placji ujawnia się łaska miłości nadprzyrodzonej. 2.1. Imago Dei est anima tua – oczyszczenie Etap oczyszczenia w istotnej treści, zdaniem bł. Stanisława Papczyń- skiego, związany jest przede wszystkim ze stopniowym odkrywaniem fundamentów ludzkiej godności i jej znaczenia w świetle chrześcijań- skiej wiary oraz planu, jaki Bóg ma względem człowieka, a następnie z podjęciem trudu porządkowania według nich życia. Człowiek bowiem jest „obrazem Boga” ( imago Dei ), twierdzi bł. Stanisław od Jezusa i Maryi Papczyński, jednak na skutek grzechów, w tym grzechu pier- worodnego, obraz ten został „zaciemniony” i nie jaśnieje już swoim pięknem, nie odnosi do swojego pierwowzoru. Stąd człowiek jako obraz Boga potrzebuje przywrócenia właściwego mu piękna, to jest „obmycia” i „oczyszczenia” tak, by na nowo ukazał się jako „żywy i nieskala- ny” 65 . Zdaniem autora Inspectio cordis , na etapie oczyszczenia dokonuje się proces stopniowego odchodzenia człowieka od grzechów i błędów, w tym związanych z fałszywymi koncepcjami życia duchowego, w kie- runku podjęcia wysiłku walki duchowej celem uporządkowania namięt- ności i podporządkowania ich prawu miłości nadprzyrodzonej. Innym charakterystycznym znamieniem tego okresu jest postępująca znajomość 65 W Templum Dei Mysticum Papczyński dość szczegółowo podejmuje kwestię czło- wieka jako obrazu Boga, także w odniesieniu do Ojców Kościoła, cytując niektórych z nich. W kontekście konieczności oczyszczenia „obrazu”, powiada m. in.: „Nie wystar- czy też poprzestawać na samym uświadamianiu sobie obecności Boga: trzeba również na- szymi czynami i zewnętrznymi dziełami dowodzić, że wewnątrz nosimy naprawdę żywy i nieskalany obraz Boga”, a następnie cytując, św. Ambrożego ( De dignitate conditionis humanae 2, PL 17, 611-612) dodaje: „Dlatego [...] niech każdy zwróci pilniejszą uwagę na wspaniałość swego pierwotnego stanu i uzna w sobie obraz Trójcy Świętej za godny czci oraz dąży do tego aby posiąść godność podobieństwa Bożego przez szlachetność obyczajów, praktykowanie cnót, godne zdobywanie zasług, by wówczas, kiedy wyjawi się jakim jest, okazał się podobnym do Tego, który swe podobieństwo cudownie zawarł w pierwszym Adamie, a jeszcze cudowniej odnowił je w drugim”. TDM, s. 1086-1087.