Duchowosc Zakonna

stanowi wyraz wolności człowieka i jego osobistego dążenia do miłowa- nia Boga. W miłości bowiem nie może być przymusu. Na potwierdzenie swojego nauczania bł. Stanisław Papczyński przywołuje życie święte- go Pawła Apostoła, by na jego przykładzie udowodnić, że Chrystus nie zmusił go do pójścia za sobą, ale „pociągnął Pawła więzami miłości” 51 . Życie Bożą miłością zależy od osobistego wyboru zakonnika i to nie tyl- ko w sferze jego idei, pragnień i intencji, ale również realnych czynów. „Wyrazem doskonałej miłości jest zachowanie boskiej nauki” – poucza Zakonodawca marianów, dodając, że chodzi o wypełnianie nauki „bardzo dokładne”, ponieważ taka postawa jest właściwa dla „synów Bożych”, którzy chcą „należeć do miłośników najlepszego i najwyższego Ojca” 52 . Co więcej, prawdziwie miłujący Boga będą poszukiwać najmniejszych wręcz możliwości, najdrobniejszych czynów, „niskich prac”, „pogardza- nych zajęć”, odnajdując w nich sposobności, aby „swoim zapałem roz- niecać płomyki Bożej miłości”. Z pokorną pogodą ducha będą znosić wszelkie doświadczenia, nałożone obowiązki, „nieustanne krzyże”, prze- ciwności, niepowodzenia, prześladowania. „Silna miłość Boga” króluje bowiem w sercach tych, „którzy nie pożądają żadnych nadzwyczajnych oznak życzliwości i łask, a niosą z jakimś bardzo świętym uporem jarzmo służby Bożej” i „nigdy też w kroczeniu drogą doskonałości, w praktykach miłości i codziennych trudach nie ustają” 53 . W podobny sposób tę samą myśl wyraził Papczyński w Norma vitae , gdzie z „miłości do Boga” każe przyjmować wszelkie doświadczenia, tak dobre, jak złe, a w nawiązaniu do życia ascetycznego konkluduje, że „chociaż miłość Boga jest darem, otrzymuje się ją jednak i zachowuje poprzez nieustanną modlitwę i umar- twienie” 54 . Miłość nadprzyrodzona jest zatem podstawowym miernikiem świętości. Tam, gdzie brakuje miłości połączonej z pokorą, świętość jest fałszywa, pozorna. Najbardziej jednak przeciwny miłości, i to z samej natury, jest grzech, który może przybierać różnorodną postać. 51 IC, s. 881. 52 IC, s. 723. 53 IC, s. 674-676, 744-745. 54 NV II 1. Miłość jako podstawa i źródło duchowości zakonnej 41