Duchowosc Zakonna

40 Andrzej Pakuła MIC Założyciel Zgromadzenia Księży Marianów, nawiązując do słów Chrystusa z Nowego Testamentu: „nikt nie może dwom panom służyć, bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował” (Mt 6,24), przy- wołuje, jak można sądzić, znane mu idee św. Augustyna z De civitate Dei 46 i stwierdza, że „jest dwóch panów: Bóg i świat, pragnienia duchowe i cielesne; miłość własna i miłość Boga” 47 . Te dwie rzeczywistości, zda- niem Zakonodawcy marianów, wzajemnie się wykluczają, jednakże nie są sobie równe ani co do wartości, ani co do decydującej mocy. „Miłość Boża”, ponieważ jest nadprzyrodzona i swoje źródło ma w Bogu, „usu- wa lub tłumi miłość świata” oraz przeciwstawia się „miłości własnej” i „miłości świata”. W tym kontekście, zauważa Papczyński, sprawdza- ją się słowa Pieśni nad pieśniami (8,6), że „mocna jest jak śmierć mi- łość”, albowiem „podobnie jak śmierć rozłącza duszę od ciała, tak miłość Boga usuwa z serca miłość świata i wszystkiego, co jest marnością” 48 . Człowiek tę moc miłości prawdziwej otrzymuje przez Ducha Świętego, albowiem to „Duch Święty częściej i specjalną łaską zachęca do lepsze- go życia i różnymi sposobami pociąga do Boskiej miłości” 49 . Przyjęcie jednakże mocy miłości Boga prowadzi do walki duchowej, której celem jest pokonanie wszystkiego, „co światowe, co należy do złych pożąd- liwości, co tylko [...] z miłości własnej, albo co na nowo wciska się do serca poświęconego już innemu Panu” 50 , to jest Chrystusowi. Ten rodzaj zmagania, zdaniem autora Inspectio cordis , z jednej strony jest znakiem pozytywnej odpowiedzi na udzielony dar miłości Bożej, z drugiej zaś 46 Por. A. Kasia, „O państwie Bożym przeciw poganom ksiąg XXII” św. Augustyna , „Przegląd Filozoficzny – Nowa Seria” 1(1992) nr 4, s. 171-190. 47 IC, s. 777. 48 IC, s. 774; por. A. Pakuła, Idea doskonałości zakonnej... , s. 15-17. 49 IC, s. 742. 50 IC, s. 777. Ks. W. Nieciecki MIC w badaniach nad głównymi cechami duchowości marianów w oparciu o Konstytucje z 1930 roku zauważa, że jakkolwiek idea duchowych zmagań z miłością własną i różnymi odmianami egoizmu, zmierzająca ku miłości nad- przyrodzonej, jest z gruntu właściwa dla duchowości chrześcijańskiej każdego czasu, to jednak jej specyficzne znamiona są obecne również w tradycji Zgromadzenia Księży Ma- rianów, poczynając od nauczania bł. Stanisława Papczyńskiego. Por. W. Nieciecki, Głów- ne cechy duchowości Zgromadzenia Księży Marianów w świetle Konstytucji mariańskich z 1930 r. , Rzym 1965, s. 90-112.