Duchowosc Zakonna

carnalis ), ale „miłość duchowa” ( amor spiritus lub amor spiritualis ), co więcej, „miłość nadprzyrodzona” ( amor supernaturalis ), to jest taka, któ- ra swój fundament ma w Bogu a jest darem Ducha 41 . Dlatego zewnętrz- nym wyrazem miłości nadprzyrodzonej jest uległość Duchowi, ponieważ takie właśnie życie wiódł Chrystus Pan, który „nie kierował sam sobą, lecz miał Ducha, który Go prowadził” 42 . Zdecydowane akcentowanie nadprzyrodzonego charakteru miłości chrześcijańskiej, zauważalne w pismach Stanisława Papczyńskiego, ale także i w Regula decem beneplacitorum , z jednej strony skutkuje zawęże- niem pojęcia miłości, z drugiej zaś daje możliwość pedagogicznego tro- pienia i eliminowania wszelkich przejawów miłości fałszywej. Autorzy analizowanych pism miłość prawdziwą i fałszywą identyfikują najczęś- ciej na drodze ich porównania i przeciwstawiania. Regula decem beneplacitorum stwierdza mianowicie, że prawdziwą miłością jest ta, która związana jest z osobą Chrystusa, rodzi się z pragnie- nia, aby „podobać się jedynie Chrystusowi – Oblubieńcowi” oraz z „zaży- łości z Jezusem”, który „cały jest upragniony, godny miłości i piękniejszy od wszystkich”. Prowadzi ona do ukochania „całym sercem i uczuciem” Chrystusa i „poszukiwania jedynie w Nim przyjemności i pociechy” 43 . Zdaniem autora Regula decem beneplacitorum najlepszym przykładem miłości ewangelicznej jest Najświętsza Maryja, która była zawsze „peł- na miłości najgorętszej” i „z samej tylko miłości podobała się Bogu we wszystkim, co myślała, mówiła i czyniła” 44 . Przeciwieństwem natomiast miłości prawdziwej jest „miłość zwodnicza”, która prowadzi do „próżno- wania, pijaństwa, [...] światowego towarzystwa, zażyłości” z innymi a nie „z Jezusem”, wiedzie do braku przebaczenia i pokoju, kłótni, nienawiści, a w ostatecznym rozrachunku „do potępienia” 45 . 41 IC, s. 1032-1033. 42 IC, s. 694. 43 „[...] solique Christo placere quaerant, et studeant, qui totus est desiderabilis, ama- bilis et pulchrior universis”. Regula, s. 46. 44 Regula, s. 53. 45 Regula, s. 46, 53. Miłość jako podstawa i źródło duchowości zakonnej 39