Duchowosc Zakonna

jakkolwiek cenne, mają w zasadzie charakter drugorzędny i nie wnoszą istotnych treści teologicznych. Godna uwagi jest zwłaszcza Regula de- cem beneplacitorum . Niewątpliwie wspólną myślą spajającą w zasadzie wszystkie dzie- dziny życia zakonnego jest idea miłości nadprzyrodzonej ( charitas ), przez Papczyńskiego pojmowana wieloznaczeniowo i pełniąca funkcję swoistego principium duchowości zakonnej: jej podstawy, źródła, celu oraz także swego rodzaju środka osiągania celów Instytutu. W aspekcie pedagogicznym pełni też zadania motywacyjne. Dużą oryginalnością wykazują się przede wszystkim ustawy zakonne ( Norma vitae ), których konstrukcja cechuje się wyjątkowo rzadko spotykanym ujęciem życia za- konnego w kontekście miłości. W wymiarze teologicznym charitas swo- je źródło ma w Bogu, udzielana jest człowiekowi poprzez łaskę, w Du- chu Świętym, i jako taka staje się zasadą zarówno współżycia z Bogiem i zjednoczenia z Nim, jak i spoiwem relacji międzyludzkich, nadając im znamiona nadprzyrodzone. Doskonały obraz tego, czym jest charitas , pozostawił Chrystus. Ważnym przykładem jest także Niepokalanie Po- częta Najświętsza Maryja Panna. Charitas , jako swego rodzaju projekt życia zakonnego, ma nie mniej ważne implikacje zarówno w wymiarze indywidualnym, jak wspólnotowym. Wzrastanie zakonnika w charitas Założyciel marianów pojmuje w kategoriach trzech dróg rozwoju życia duchowego: oczyszczenia, oświecenia i zjednoczenia. Ujęcie to, jakkol- wiek klasyczne dla teologii duchowości i obecne także w piśmiennictwie siedemnastego wieku (m. in. Ch. Dobrosielski OFM, J. Kwiatkiewicz SJ), nosi jednak osobiste znamiona Papczyńskiego. Dotyczy to przede wszyst- kim koncepcji resignatio , przedstawianej w kategoriach cnoty. Wypro- wadzona z postawy Chrystusa cnota resignatio jest swoistym przejawem zaawansowania w życiu duchowym, właściwym dla okresu oświecenia. Wyraża totalny wybór Boga i Jego spraw oraz całkowite powierzenie się Jemu we wszystkim. Odznacza się też swego rodzaju „poddaniem”, „ule- głością”, „oddaniem” wszystkiego, cokolwiek znajduje się poza Bogiem z równoczesnym zafascynowaniem Nim i przeorientowaniem podstawo- wych dążeń człowieka. Połączenie resignatio z conformitas (upodobnie- nie ludzkiej woli do woli Boga) oraz z abnegatio (biblijna idea wyrze- Zakończenie 317