Duchowosc Zakonna

Z powyższych względów nie ulega wątpliwości, że podjęcie tematu Duchowość zakonna według Stanisława Papczyńskiego i wczesnej tra- dycji Zgromadzenia Księży Marianów jest nie tylko uzasadnione, ale nawet potrzebne. Głównym celem pracy jest takie odczytanie źródeł mariańskich, aby wydobyć z nich zasadnicze zręby duchowości zakon- nej, zawarte w analizowanych źródłach. Jakkolwiek oczywistym jest, że przedmiot badań mieści się w ramach ogólnie pojętej duchowości chrześ- cijańskiej 2 , to jednak posiada własną formę, odpowiednią dla stanu życia w Kościele. Charakterystyczne dla niej elementy związane z naturą życia zakonnego, wspólne dla wszystkich instytutów, jak m. in. konsekracja osoby, śluby zakonne, życie wspólne, dawanie publicznego świadectwa Chrystusowi i Kościołowi i oddzielenie od świata 3 , nasycone są duchem Założyciela oraz innych czynników, istotnie związanych z powstaniem wspólnoty. Jakie elementy duchowości zakonnej są istotne i specyficzne dla bł. Stanisława Papczyńskiego i wczesnej tradycji mariańskiej? Jakie są zasadnicze jej rysy i na co położono akcenty? W jaki sposób rozumia- no podstawowe elementy życia duchowego, jak modlitwa, sakramenty, asceza? Czy można mówić o oryginalności ujęcia badanej duchowości? Oto podstawowe pytania, na które w niniejszej pracy będzie się szukać odpowiedzi. s. 488; tenże, Mariańska Szkoła Duchowości , w: Leksykon duchowości katolickiej... , s. 488. 2 Warto przy okazji podać jej definicję zawartą w Encyklopedii Katolickiej : „Ducho- wość chrześcijańska, forma duchowego życia człowieka religijnego, zmierzającego do zjednoczenia z Bogiem przez Jezusa Chrystusa, kształtowana i realizowana zgodnie z Je- go nauką, przykładem życia oraz dziełem zbawczym w ramach chrześcijaństwa; obejmu- je wszelkie przejawy życia chrześcijanina wchodzące w zakres etosu chrześcijańskiego, a przejawiające się głównie w religijności, ascezie oraz mistyce; łącznie z nimi stanowi przedmiot badań odrębnego działu teologii”. M. Daniluk, Duchowość chrześcijańska , EK 4, kol. 317. Zagadnienie jedności duchowości chrześcijańskiej ujętej w nieco inny spo- sób (jako chrześcijańską świętość) w szerokiej (i bardzo użytecznej dla prowadzących procesy kanonizacyjne) perspektywie omawia także I. Werbiński, Problemy i zadania współczesnej hagiologii , Toruń 2004, s. 19-91. 3 Por. M. Daniluk, Encyklopedia instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego. Pojęcia, terminy, instytucje, dokumenty, czasopisma , Lublin 2000, s. 100-101, 405. Wstęp 15