Duchowosc Zakonna

8 Ks. prof. dr hab. Jerzy Misiurek swoje odrębne, specyficznie cechy. Dużą oryginalność wykazują zwłasz- cza ustawy zakonne, a więc Norma vitae Papczyńskiego, ujmujące życie zakonne w kontekście chrześcijańskiej miłości. W koncepcji tej ważne miejsce zajmują drogi rozwoju życia duchowego: oczyszczenia, oświe- cenia i zjednoczenia, o których Kościół uczy od czasów starożytności. Autor podkreśla, że mimo trynitarnego ujęcia, elementem dominującym jest skoncentrowanie uwagi na Osobie Jezusa Chrystusa, przedstawianej jako ewangeliczna norma i uzasadnienie życia zakonnego. Chrystus bo- wiem przez ofiarę ze swego życia wyzwolił człowieka z grzechu, przyno- sząc mu nadzieję zjednoczenia wszystkiego na nowo w Nim jako Głowie (Ef 1,10). Praca akcentuje maryjny charakter nowopowstałego Instytutu, który przez Papczyńskiego został ujęty w aspekcie Niepokalanego Poczęcia Maryi, zwłaszcza w odniesieniu do szczegółowego celu wspólnoty, przy czym tajemnicę poczęcia Matki Bożej pojmował on w kategoriach ogól- nie w tym czasie przyjętych i uznanych przez Kościół. Monografia przy- pomina, że duchowość marianów wczesnej tradycji została naznaczona charakterem imitacyjnym, szczególnie po przyjęciu Reguły Dziesięciu Cnót Maryi. Miało to duży wpływ na propagowaną przez nich pobożność maryjną i związane z nią formy. Badając oryginalność myśli bł. Stanisława Papczyńskiego, Autor do- szedł do przekonania o pewnej zależności Zakonodawcy od ignacjańskiej szkoły duchowości. Śluby zakonne, jak wnosi, zostały ujęte jako najdo- skonalsza forma życia chrześcijańskiego, której pierwowzorem jest po- stawa Jezusa Chrystusa. W oparciu o materiał źródłowy Autor uzasadnił, że także nauczanie ludu prostego i ubogiego językiem dlań zrozumiałym oraz wspomaganie zmarłych, zwłaszcza ofiar wojen i epidemii, należą do podstawowych celów powołanego przez Stanisława Papczyńskiego nowego Instytutu zakonnego. Ponadto Autor wnioskuje o wpływie du- chowości franciszkańskiej na koncepcję mariańskiej duchowości zakon- nej. W zakończeniu słusznie stwierdza, że w świetle przeprowadzonych badań bł. Stanisław Papczyński jest jednym z wybitniejszych polskich teologów duchowości XVII wieku.