Duchowosc Zakonna

Przedmowa 9 Wydaje się, że ks. Andrzej Pakuła MIC ukazał całą zamierzoną przez siebie problematykę duchowości zakonnej w sposób jasny, a przy tym głęboki i trafny. Uwagę zwraca materiał źródłowy wraz z opracowaniami, zebrany skrupulatnie przez Autora i bardzo dobrze wykorzystany. Świad- czą o tym m. in. wyczerpujące przypisy uzupełniające myśli rozwijane w poszczególnych rozdziałach. Polszczyzna użyta w pracy jest popraw- na, a wypowiedzi klarowne i zrozumiałe. Każdy z rozdziałów poprze- dzony jest krótkim wprowadzeniem, zaś pod koniec ma zamieszczone odpowiednie wnioski. Monografia jest konkretna i źródłowa o subtelnym rozumowaniu z racji na poruszaną problematykę. Poglądy bł. Stanisława Papczyńskiego i wczesnej tradycji Zgromadzenia zostały odczytane po- prawnie, oddane jasno i przystępnie. Warto podkreślić, że monografia ta jest niezwykle ważna dla historii i teologii polskiej duchowości. Rzuca ona pewne światło na kształtowanie się duchowości zakonnej, zwłaszcza że Papczyński jest twórcą pierwszego w dziejach Polski nowego męskie- go zgromadzenia zakonnego. Sądzić należy, że ks. Andrzej Pakuła MIC dzięki tej monografii i innym publikacjom należy do jednego z najlep- szych znawców duchowości mariańskiej. Opracowanie to stanowi duży i cenny wkład dla rozwoju historii duchowości, zwłaszcza polskiej i za- konnej. Jest fundamentalnym dziełem w poznawaniu formowania się ma- riańskiej szkoły duchowości. Ks. prof. dr hab. Jerzy Misiurek Lublin, 17 września 2009 r.