pism papieskich i innych akt Stolicy Apostolskiej (niezrealizowany odpowiednik dzisiejszego „L’Osservatore Romano”). Pragna˛ł, aby wybrani młodzi ksie˛z˙a i kandydaci na misjonarzy kształcili sie˛ na uczelniach papieskich. W szczególny sposób pragna˛ł zwia˛zac´ Zgromadzenie Ksie˛z˙y Marianów ze Stolica˛ Apostolska˛19. Czes´c´ dla papiez˙a rozcia˛gał na Kurie˛ Rzymska˛, na przedstawicieli Stolicy Apostolskiej, na biskupów. Swoim zakonnikom polecał, aby sie˛ dali im „wykorzystac´” obejmuja˛c takz˙e placówki, gdzie moz˙na sie˛ spodziewac´ wie˛kszej chwały Boz˙ej, a których nikt nie chce20. W Kos´ciele ks. Matulewicz w szczególny sposób czuł sie˛ powołany do rozwoju z˙ycia zakonnego. Papiez˙e wysyłali go na trudne placówki: do Wilna i na wizytatora apostolskiego do Republiki Litewskiej. Niemal przez całe kapłan´skie z˙ycie prowadził rekolekcje i głosił konferencje do zakonników, kleryków, ksie˛z˙y. Dla wielu z nich był tez˙ kierownikiem duchowym21. Spos´ród bogactwa jego z´ródeł chciałbym zwrócic´ uwage˛ na listy s´w. Pawła. Słowa z listu do Rzymian: „Nie daj sie˛ zwycie˛z˙ac´ złu, ale zło dobrem zwycie˛z˙aj!” (Rz 12,21) i do Korytian: „Stałem sie˛ wszystkim dla wszystkich, z˙eby w ogóle ocalic´ przynajmniej niektórych” (1 Kor 9,22) stały sie˛ programem jego z˙ycia i nauczania. Inna˛ cecha˛ apostolatu ks. Matulewicza była troska o „najmniejszych”. W pierwszych latach jego kapłan´stwa byli to głównie robotnicy. Póz´niej wiele trudu wkładał w zapewnienie opieki dzieciom, zwłaszcza pokrzywdzonym przez wojne˛ zarówno w Warszawie jak i w Wilnie, niezalez˙nie od ich narodowos´ci. Inspiracji tej troski nalez˙y upatrywac´ zarówno w samej religii chrzes´cijan´skiej – religii miłos´ci, jak i w trudnym dziecin´stwie ks. Jerzego. Abp Matulewicz z˙ył w otoczeniu prawosłanych. Przywrócenie z nimi jednos´ci uwaz˙ał za sprawe˛ „wielka˛” i „s´wie˛ta˛”.Tej tematyce pos´wie˛cił rozprawe˛ doktorska˛. Do pracy ws´ród nich kierował swoich ksie˛z˙y 499 19 Konstytucje Zgromadzenia Ksie˛z˙y Marjanów pod wezwaniem Niepokalanego pocze˛cia Najs´wie˛tszej Marji Panny, druk: Kraków 1933, § 5. 20 Pw, s. 229. 21 E. Matulewicz, S´ wie˛tos´c´ chrzes´cijanina według błogosławionego Jerzego Matulewicza, Warszawa-Lublin 2003, s. 279-280.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==