3 ze Stanów Zjednoczonych, 3 z Polski i po jednym z Łotwy, z domu drujskiego, oraz jeden ksia˛dz kandydat. Jednak budynek w dalszym cia˛gu był hotelem, w którym nie czuli sie˛ swobodnie. Dlatego z polecenia O. Generała ks. Reklaitis wynaja˛ł na rok trzecie pie˛tro w pałacu ksia˛z˙a˛t Sforza Cesarini przy Corso Vittorio Emmanuele 282. Uroczyste otwarcie nowego pomieszczenia nasta˛piło 8 grudnia 1926 roku137. Po raz pierwszy marianie byli w Rzymie u siebie, chociaz˙ tego lokalu Ojciec Odnowiciel juz˙ nie zobaczył. Podsumowanie Ojciec Generał odchodza˛c w 1927 roku do wiecznos´ci zostawił 319 marianów: 55 ksie˛z˙y, 52 kleryków (z których 37 było scholastykami), 63 braci, 65 nowicjuszy (w tym 8 kapłanów), 79 postulantów i 5 me˛z˙ów zespolonych138. Nalez˙eli oni do 13 domów i 4 rezydencji, połoz˙onych w trzech wikariatach. Obsługiwali 8 parafii, obejmuja˛cych 44027 wiernych oraz 7 kos´ciołów i kaplic nieparafialnych. Prowadzili ponadto 5 szkół s´rednich, 2 szkoły podstawowe, zakład opieki społecznej dla starców i sierociniec. Wydawali jeden dziennik, 2 tygodniki i 1 miesie˛- cznik. Szes´ciu ksie˛z˙y pracowało jako misjonarze ludowi. Marianie kierowali tez˙ wieloma organizacjami katolickimi139. Czterech ksie˛z˙y wykładało na Uniwersytecie Kowien´skim. Ks. Bucˇys ponadto dwukrotnie był dziekanem, raz wicerektorem i raz rektorem uniwersytetu. Nie ze wszystkiego Ojciec Generał był zadowolony. W sprawozdaniu dla Stolicy Apostolskiej z 1923 roku pisał: „Liczne domy sa˛ jeszcze w stanie jakby formacji i rekonstrukcji, kontakt z niektórymi jeszcze teraz jest niemoz˙liwy”140. Pod wzgle˛dem narodowos´ciowym w Zgromadzeniu dominowali przedstawiciele dwóch zwas´nionych narodów: Litwini i Polacy. Niemniej, jak pisał Ojciec Generał: „Mie˛dzy litewskimi domami, a polskimi 362 137 Tamz˙e, s. 39-43. 138 Elenchus [...] Congregationis CC. RR. Marianorum [...] 1927, s. 15. 139 Tamz˙e, s. 15-17; Elenchus pomija dwie rezydencje w Warszawie, faktycznie istnieja˛ce: przy ulicy Moniuszki i przy ulicy Wilen´skiej. 140 AMPP, VIII, Relatio de statu Congregationis Clericorum Marianorum, nr 44, 10 VI 1923.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==