jestes´my okazywac´ sie˛ i byc´ stronnikami Chrystusa i Jego sprawy. Nie posłał nas Pan Bóg do budowania pan´stw ziemskich, do kres´lenia im granic, do rozstrzygania mie˛dzy nimi sporów terytorialnych, ale do budowania i szerzenia Królestwa Boz˙ego w sercach ludzkich. Pełnia˛c to zaszczytne zadanie, najlepiej przysłuz˙ymy sie˛ temu społeczen´stwu i temu narodowi, ws´ród którego wypadnie nam pracowac´. Cóz˙ bowiem moz˙na dac´ ludziom potrzebniejszego i lepszego ponad Chrystusa? W Nim tylko zbawienie dla jednostek i narodów. III. W stosunku do partii istnieja˛cych, które cze˛sto mie˛dzy soba˛ sie˛ zwalczaja˛, powinnis´my zaja˛c´ stanowisko duszpasterzy, tj. pragna˛c´ wszystkich pocia˛gna˛c´ do Chrystusa, jak mówił s´w. Paweł: omnibus debitor sum. Omnibus omnia factus sum, ut omnes Christo lucrifaciam. Winnis´my byc´ apostołami zgody, miłos´ci i pokoju. Tyle dzis´ nienawis´ci na s´wiecie; trzeba ludziom przypominac´, z˙e sa˛ dziec´mi tego samego Ojca w niebiesiech a brac´mi mie˛dzy soba˛. Tyle egoizmu wybujałego: trzeba uczyc´, iz˙ nalez˙y swoje ja podporza˛dkowac´ dobru ogólnemu. IV. Na sprawy społeczne, polityczne i narodowe moga˛ ludzie miec´ nieraz róz˙ne i odmienne pogla˛dy. Cze˛sto trudno orzec, który z tych pogla˛dów prawdziwszy i lepszy. De particularibus non datur scientia, powiada s´w. Tomasz. Tu kaz˙demu wolno miec´ swoje zdanie, byleby ono nie sprzeciwiało sie˛ zasadom wiary s´wie˛tej; tu winnis´my jeden drugiego uszanowac´. In dubiis libertas, in omnibus caritas – według słów s´w. Augustyna”19. Ten wykład został przestudiowany, przemodlony i poparty cierpieniem w warunkach wilen´skich. Trudno w nauce katolickiej o cos´ lepszego. Ks. Urbanowicz przez dziesia˛tki lat owocnie współpracował z ksie˛z˙mi Litwinami. W czasie swego pobytu w USA Ojciec Generał odbył wizytacje˛ domów marian´skich w dniach 11 czerwca – 8 lipca 1926 roku. Był zadowolony z pracy marianów, czemu dał wyraz w protokóle powizytacyjnym: „Stan domów, ogólnie biora˛c, zastałem pod kaz˙dym wzgle˛- dem dobry. Zwłaszcza godni sa˛ pochwały Ojcowie i Bracia za wyte˛z˙ona˛ prace˛, która˛ z zaparciem sie˛ siebie, z zapomnieniem o sobie wykonuja˛ 337 19 LP, t. I, s. 170-171, do W. Jakowskiego, 30 III 1924.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==