ca 1921 roku przysłał mu pismo, w którym prosił o zwolnienie ze stanowiska, gdyz˙ nawet pos´rednio nie chce sie˛ przyczyniac´ do dzieła, które szkodzi jego ojczyz´nie, Polsce, i Kos´ciołowi. Nie przytoczył z˙adnych faktów. Biskup przyja˛ł jego rezygnacje˛ z ulga˛. Dwukrotnie ks. Steckiewicz przez dłuz˙szy czas przebywał poza diecezja˛, chorował na serce. Nalez˙ał do gorliwych endeków. Biskup wiedział, z˙e ma w nim nieprzyjaciela, który przekazuje swoim stronnikom informacje o pracach i decyzjach kurii, wre˛czonych pism mu nie przekazywał, po prostu gdzies´ gine˛ły, polecen´ Biskupa nie spełniał. Te˛ pros´be˛ o zwolnienie z kurii Biskup skojarzył z wydarzeniami z ostatnich dni. Pani Korwin-Milewska wniosła sprawe˛ do sa˛du kos´cielnego o separacje˛ i wygrała ja˛. Ks. Steckiewicz, wydaja˛c odpis wyroku, sfałszował go, dodaja˛c słowa ex culpa mariti (z winy me˛z˙a). Pan Korwin-Milewski oburzył sie˛, domagaja˛c sie˛ wiernego odpisu i groz˙a˛c sprawcy fałszerstwa wytoczeniem sprawy sa˛dowej. Pracownicy sa˛du uwaz˙ali, z˙e po tym incydencie ks. Steckiewicz nie moz˙e pracowac´ w kurii i z˙e powinien uciekac´ do Ameryki. Zdaniem Biskupa, ks. Steckiewicz wykorzystał te˛ sytuacje˛ i złoz˙ył rezygnacje˛ z pełnionej funkcji, by móc obnosic´ sie˛ po mies´cie w „chwale bohaterstwa”. Biskup przyja˛ł rezygnacje˛ z˙ycza˛c ksie˛dzu opieki i błogosławien´stwa Boz˙ego104. Bp Matulewicz wie˛cej o nim nie wspomina. Zainteresował mnie dalszy los tego ksie˛dza, który publicznie obraził swojego Biskupa. Otóz˙ został wkrótce proboszczem jednej z wie˛kszych parafii w diecezji i dziekanem w Sokółce105. Ze wschodnimi cze˛s´ciami diecezji, biegna˛cymi przy granicy ze Zwia˛zkiem Radzieckim, bp Matulewicz miał kłopoty takz˙e w latach póz´niejszych. Pocza˛wszy od miesie˛cy letnich 1924 roku, Komunistyczna Partia Zachodniej Białorusi, kierowana z Moskwy, zmierzała do oderwania od Polski Zachodniej Białorusi i ustanowienia w niej władzy radzieckiej. Jej bandy napadały noca˛ na domy włas´cicieli ziemskich, policjantów, urze˛dników106. Takie ataki dotkne˛ły takz˙e 6 ksie˛z˙y. Nie tylko ich ograbiono, ale nad dwoma fizycznie sie˛ zne˛cano. W tej sytuacji 204 104 Journal, s. 299-301. 105 Catalogus ecclesiarum et cleri Dioecesis Vilnensis [...] 1925, s. 16. 106 Z. Szybieka, Historia Białorusi..., dz. cyt., s. 285-286.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==