depeszy, poinformował Pacellego, „z˙e ze strony niemieckiej nie istnieja˛ z˙adne zastrzez˙enia odnos´nie do nominacji Matulewicza”77. Tego samego dnia Pacelli przesłał to os´wiadczenie Gasparriemu78. Po kilku wyjas´- nieniach Watykanu, rza˛du niemieckiego i Taryby juz˙ 14 paz´dziernika 1918 roku sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej Gasparri powiadomił telegraficznie wizytatora apostolskiego Polski i Litwy w Warszawie Achille Rattiego o nominacji, prosza˛c o przekazanie informacji ks. Matulewiczowi i dodaja˛c, „z˙e Ojciec S´wie˛ty nie przyjmie ewentualnej rezygnacji”79. Podobny telegram przesłał do Pacellego80. Wizytator Ratti 18 paz´dziernika napisał do ks. Matulewicza list z informacja˛ o nominacji. Od siebie dodał, z˙e ta decyzja papiez˙a jest oczywistym wyrazem woli Boz˙ej. Ze wzgle˛du na znaczenie tego pisma przytaczam je w całos´ci: „Otrzymałem polecenie poinformowania Ksie˛dza, z˙e Ojciec S´wie˛ty Benedykt XV wyniósł Go na stolice˛ biskupia˛ wilen´ska˛. Mam takz˙e dodac´, z˙e nie przyjmie on ewentualnej Ksie˛dza rezygnacji. Jest rzecza˛ pewna˛, z˙e przez kaz˙da˛ decyzje˛ Zaste˛pcy Boga na ziemi zawsze przejawia sie˛ wola Boz˙a, jednakz˙e w przypadku Ksie˛dza jest to nie tylko pewne, lecz wre˛cz oczywiste, jak to Ksia˛dz sam widzi, i co nie budzi najmniejszej wa˛tpliwos´ci. Zastanawiaja˛c sie˛ nad decyzja˛ Ojca S´wie˛tego, a maja˛c jednoczes´nie na uwadze te˛ wspaniała˛, godna˛ szacunku i sławna˛ Stolice˛, a takz˙e potrzeby Kos´cioła wilen´skiego oraz powierzone apostolskiej gorliwos´ci Ksie˛dza rozległe i otwarte pole, równoczes´nie zas´ wielkie zaufanie do Ksie˛dza ze strony Najwyz˙szego Pasterza, jak tez˙ jego niezachwiane i pełne godnos´ci oczekiwanie, nie zostaje mi nic innego, jak złoz˙yc´ tak Ksie˛dzu, jak i wilen´skiemu Kos´ciołowi płyna˛ce z serca gratulacje, a Bogu dzie˛kczynienie”81. Tego samego dnia listownie poinformował o nominacji wikariusza kapitulnego diecezji wilen´skiej prałata Jana Hanusowicza82. Oba pisma zabrał ze soba˛ do Wilna ks. Stanisław Miłkowski, profesor seminarium 151 77 Tamz˙e, s. 80, komunikat Georga von Treutlera do Pacellego, 11 X 1918. 78 Tamz˙e, s. 81, telegram Pacellego do Gasparriego, 11 X 1918. 79 Tamz˙e, s. 81-82, telegram Gasparriego do Rattiego, 14 X 1918, 80 Tamz˙e, s. 82. 81 Tamz˙e, s. 82-83. 82 Tamz˙e, s. 83.
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==