Blogoslawiony Jerzy Matulewicz

i robót re˛cznych. Chłopcy w wieku 7-14 lat przychodzili z miasta. W Zakładzie otrzymywali przynajmniej obiad. W czasie wojny zakładu nie omina˛ł kryzys. Majstrów zabrano do wojska163. Pojawiły sie tez˙ trudnos´ci ekonomiczne. Z ramienia fundatorów zakładem opiekowała sie˛ rada: Maria ksie˛z˙na Woroniecka z domu Man´kowska, Stanisław Man´kowski i Karol Man´kowski164. Zgromadzenie na dyrektora zakładu wydelegowało ks. Władysława Łysika. Obja˛ł on swoje obowia˛zki 24 sierpnia 1917 roku. Po miesia˛cu zanotował, z˙e na obiad przyszło ponad 50 chłopców165. W 1921 roku było ich 165166. W pracach pomagało mu paru braci a przede wszystkim siostry Imienia Jezus, które w liczbie 13-20 osób przez 28 lat spełniały powaz˙na˛ role˛ w prowadzeniu instytucji. Nad zakładem czuwał ks. Matulewicz. Co prawda tam nie zamieszkał, to jednak był cze˛stym gos´ciem i to bynajmiej nie od wielkiego s´wie˛ta. Jedna z nauczycielek wspomina, z˙e widziała, jak z zawinie˛tymi re˛kawami naprawiał zapchana˛ ubikacje˛167. Z czasem marianie przekształcili zakład otwarty w schronisko. Powstały przy nim dom zakonny i parafia. Prowadza˛c zakłady opiekun´czo-wychowawcze, ks. Matulewicz współpracował z Zarza˛dem Miasta Stołecznego Warszawy, z Rada˛ Opiekun´cza˛ i z Ministerstwem Wyznan´ Religijnych i Os´wiecenia Publicznego. Wszystkie te instytucje zaprosiły go do prac na szerszym polu. Zarza˛d miasta 22 wrzes´nia 1916 roku wybrał go na członka swojego zarza˛du168. 20 lutego 1918 roku władze miejskie zaprosiły go na „członka Komisji Opieki nad Dziec´mi” z powołaniem sie˛ na regulamin Komisji, który głosił, z˙e do tego gremium moga˛ nalez˙ec´ obywatele miasta „znani ze swej działalnos´ci filantropijnej i nie szcze˛dza˛cy pracy nad ulz˙eniem losu nieszcze˛s´liwych a bezbronnych dzieci”169. 124 163 AMPP, VII G 14, W. Łysik, Sprawozdanie za rok 1921, s. 3. 164 Tamz˙e, Statut, 2 III 1922 , s. 1. 165 W. Łysik, Dziennik 1914, 1917, re˛kopis w AMPP. 166 AMPP, VII G 14, W. Łysik, Sprawozdanie za rok 1921, s. 4. 167 J. W. Szczepin´ska, Słuz˙ył siostrom zakonnym, w: Wspomnienia, s. 201; ks. Zygmunt Trószyn´ski twerdzi, z˙e tam mieszkał (Mój nowicjat na Bielanach, w: Wspomnienia, s. 214). 168 AMPP, VIII, teczka 7, Pisma do o. Matulewicza i o nim, pismo Zarza˛du Miasta Stołecznego Warszawy do J. Matulewicza, 3 X 1916. 169 Tamz˙e, pismo magistratu do J. Matulewicza, 11 III 1918.

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==