Heraldic Commentary Update 2

rystykę nowożytnej maryjnej ikonografii – tj. biel i błękit szat. Herb używany oficjalnie od 1999 r. ma także kolorystykę sym- bolicznie związaną z Maryją – dominują błękit i biel (w her- aldyce równoznaczna ze srebrem). P RojeKt HeRbu K sIęży m aRIanóW Nowy projekt herbu odpowiadający ogólnemu opisowi za- wartemu w Deklaracji Kapituły Generalnej Zgromadzenia z 1999 roku, powstał dzięki wnikliwej analizie dawnych wize- runków i zastosowaniu reguł heraldyki. W godle powróciłem do wyobrażenia Maryi w bardziej ekspresyjnym wydaniu, z początków zakonu, opierając się na jednej z najstarszych pieczęci mariańskich z poł. XVIII w., me- dalionie z koronki 10 cnót NMP z przełomu XVIII i XIX w. oraz medalu z 2004 r., wzorowanym na wspomnianej pieczęci, który Księża Marianie wybili z okazji 150. rocznicy ogłoszenia Dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP . Zbytnia statyczność postaci Niepokalanej wydała mi się mało odpowiednia dla tak dramatycznej i ważnej dla chrześcijan sceny – starcia głowy węża. Ponadto taka stylizacja postaci Maryi nawiązuje do czasu powstania zakonu czyli okresu baroku. Barokowe „wygięcie” postaci NMP sugerować ma także, w nawiązaniu do wizji św. Jana, że Maryja jest brzemienną (por. Ap 12,2). Do baroku nawiązuje również kształt tarczy herbowej, stanowiącej uproszczony barokowy kartusz, gdyż dotychczas stosowany styl tarczy gotyckiej spotykał się z zarzutami ana- chronizmu. W barokowym stylu, znajdującym też odzwierciedlenie w dawnych wizerunkach napieczętnych zakonu, zostały przed- stawione promienie wokół sylwetki Niepokalanej. 13