Heraldic Commentary Update 2

Postać Maryi, stanowiąca zasadnicze godło herbu została powiększona, co zwiększa jej czytelność w przypadkach znacz- nego pomniejszenia, a także czyni zadość dobrej tradycji heral- dycznej stylizacji, nakazującej wypełniać pole tarczy herbowej możliwie pełnie, wszakże bez sprawiania wrażenia „wtło- czenia”. Ze względu na konieczność stosowania dla głównego godła herbu zasady alternacji heraldycznej , zakazującej umieszczania koloru na kolorze i metalu na metalu, zaszła konieczność odseparowania postaci Maryi, o dominującym na krawędziach błękitnym kolorze szat, od błękitnego tła tarczy. Zastosowany w dotychczasowym herbie zabieg użycia różnych odcieni błękitu jest heraldycznym błędem. Heraldyka nie uznaje odcieni koloru, błękit jest opisywany zawsze jako błękit, bez definiowania dodatkowo – jasny czy ciemny. Zasadzie alter- nacji zostało podporządkowane ułożenie promieni wokół Maryi w ten sposób, aby możliwie wszystkie elementy kolorowe znalazły się na tle metalu i odwrotnie. Nie wszędzie to było wszakże możliwe, ale nie jest to już błąd – zasada alternacji odnosi się do głównego koloru godła, dopuszczając jej łamanie w drobnych szczegółach, co jest znane w wielu herbach okresu heraldyki żywej . Kształt promieni wokół postaci Maryi nawią- zuje w ogólnym zarysie do kształtu mandorli , występującej we wcześniejszych wizerunkach godła zakonu, a zarazem przez lekkie zróżnicowanie długości promieni, do znanych z baro- kowej sztuki przedstawień promieni, nimbów i aureoli, wys- tępujących wokół postaci świętych, a także w barokowych monstrancjach. Wstęga z mottem zakonu została w projekcie, zgodnie z tradycją heraldyczną, silniej związana z tarczą i ukształtowana w zgodnym z nią stylu. Dotychczasowy herb zakonu, jako odpowiadający ogólne- mu opisowi, może być nadal używany, do czasu wprowadzenia nowego, poprawnego heraldycznie wzoru. Należy jednak sta- 14