Ephemerides_Marianorum_2017
Nie mają także czego sadzić na wiosnę, ani czego siać, nie mają nawet czym siać i sadzić, brak narzędzi, zupełna nędza 22 . U dziewiętnastu gospodarzy zostały zniszczone aż dwadzieścia trzy budynki (domy, stodoły). Klasztor prosi władze rządowe o jakąkolwiek pomoc dla chłopów, aby mogli odbudować domy, zasiać pole i kupić najpotrzebniejsze narzędzia pracy 23 . Akcja klasztorów odnosiła się nie tylko do bezpośredniej pomocy potrzebującym, ale również do pomocy i opieki prawnej wobec prostej ludności, nieumiejącej ani pisać, ani czytać. W dokumentacji spotyka- my ślad interwencji marianów w imieniu własnych poddanych, biorą- cych ich w obronę przed nadmiernymi podatkami czy innymi ciężara- mi ze strony państwa. Klasztor skórzecki w 1857 roku rozpoczął pro- ces przeciwko Rybickiemu, właścicielowi dóbr we wsi Grala, domaga- jąc się od niego zwrotu ziem zagarniętych niesłusznie miejscowym chło- pom, to jest mieszkającym w Skórcu. Bibliografia Archiwum Generalne Marianów, Conv. Rasn., Erectio Fundi. Dola, K., Opieka społeczna Kościoła , w: Historia Kościoła w Polsce , red. B. Kumor, Z. Obertyński, t. II/1, Poznań-Warszawa 1979. Jemielity, W., Diecezja augustowska, czyli sejneńska w latach 1818-1872 , Lublin 1972. Kawecki, J., U początków nowoczesnego narodu , w: Polska w epoce Oświecenia , Warszawa 1971. Kosmowski, J., Marianie w latach 1787-1864 , Warszawa-Lublin 2004. Litak, S., Struktura i funkcje parafii w Polsce , w: Kościół w Polsce , red. J. Kłoczowski, t. 2, Kraków 1970. Ł.J.-A.Z., Szpitale w Polsce , w: Encyklopedia kościelna , wyd. X. Michał Nowodworski, red. ks. D-ra S. Biskupskiego, vol. 28, Warszawa 1905, 5-68. Matuszewicz, M., Diariusz mego życia , vol. I, Warszawa 1986. Podgórska-Klawe, Z., Od hospicjum do współczesnego szpitala , Warszawa 1981. 22 Tamże, 223. 23 Tamże. Działalność charytatywna marianów w XVIII i XIX wieku 71
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==