Ephemerides_Marianorum_2017

Działalność charytatywna marianów w XVIII i XIX wieku 67 Serca Pana Jezusa, w każdą sobotę litanię do Matki Bożej. Każdego ran- ka muszą modlić się i śpiewając, prosić Boga za fundatorów i dobrodzie- jów żywych i zmarłych 6 . Ich jedynym zadaniem fizycznym wypływającym z umowy funda- cyjnej było zamiatanie placu przed kościołem i mycie (sprzątanie) ko- ścioła co trzeci dzień. Fundator upominał każdego przełożonego marianów, by nie zmu- szali (nie brali) mieszkańców szpitala do żadnych prac klasztornych czy folwarcznych 7 . Wreszcie fundator w trosce o swych podopiecznych zwraca się do przyszłych przełożonych Raśny: Przekazując szpital wraz z ubogimi, któ- rzy tam mieszkają, pod opiekę każdego przełożonego w przyszłości, pro- szę i zobowiązuję pod sumieniem do przestrzegania tego wszystkiego, co zostało wyżej powiedziane 8 . Położenie ubogich w hospicjum raśniańskim można uważać za jedno z lepszych. W większości szpitali ubogich zobowiązano do pracy. Dla- tego dążono do otwierania tych zakładów w pobliżu fabryk, zakładów rzemieślniczych, folwarków, aby w ten sposób stworzyć miejsca pracy dla ubogich mieszkańców szpitali 9 . W niektórych diecezjach mieszkańców szpitali zmuszano do (kwe- stowania) żebrania 10 . Ta wyjątkowość fundacji raśniańskiej musi być rozumiana w świe- tle jej przeznaczenia przez fundatora „dla ubogiej szlachty”. Matusze- wicz ufundował szpital dla ludzi ubogich, ale swojego stanu, to jest dla „braci”, zgodnie z popularnym wyrażeniem ówczesnych czasów „my bracia szlachta” 11 . Jego gest został podkreślony w kazaniu ks. Kamiń- skiego SJ podczas uroczystości pogrzebowych fundatora: Przy koście- le w Raśnie znajduje się także szpital, w którym podupadła szlachta, dzięki fundacji zmarłego pana, znajduje mieszkanie i utrzymanie. W ten sposób wypełnił on Boże prawo, które przede wszystkim dotyczy panów 6 Tamże. 7 Tamże. 8 Tamże. 9 K. Dola, Opieka społeczna Kościoła , w: Historia Kościoła w Polsce , red. B. Kumor, Z. Obertyński, t. II/1, Poznań-Warszawa 1979, 699-670. 10 W. Jemielity, Diecezja augustowska, czyli sejneńska w latach 1818-1872 , 279. 11 J. Kawecki, U początków nowoczesnego narodu , w: Polska w epoce Oświecenia , Warszawa 1971, 106-122.