Ephemerides_Marianorum_2017
rę wpisany jest obraz przyszłego zmartwychwstania ciał 132 . Przywołu- je on także argumentację Tertuliana, który twierdzi, iż ciało nasze po- zostaje w depozycie Boga, a depozytariuszem jest Jezus Chrystus i dzię- ki Niemu zagłada ciała jest jedynie jego „odejściem”: Tę część rozwa- żania niech mi zakończy bardzo starożytny pisarz Tertulian. Mówi on: «Ciało zmartwychwstanie [...] i to nienaruszone. Dzięki najwierniejsze- mu pośrednikowi Bożemu, Jezusowi Chrystusowi, [...] jest ono wszędzie w depozycie u Boga. Wiedz, że to, co ty uważasz za zniszczenie ciała, jest tylko jego odejściem. Nie tylko bowiem dusza oddala się, ale również i ciało ma swoje czasowe odejścia: do wody, do ognia, do ptaków i zwie- rząt. Gdy wydaje się w nich rozpływać, to jakby do naczyń przelewa się do nich, [...] aby się znowu z nich pojawić». Mówi apokaliptyczny pro- rok: «Śmierć i piekło oddały umarłych swoich, którzy w nich byli i mo- rze wydało umarłych, którzy w nim byli» [Ap 20, 13] 133 . W przekonaniu o. Papczyńskiego prawda o przyszłym ludzkim lo- sie w wieczności wymaga wyjaśnienia również w sprawach dotyczących duszy. Przede wszystkim podkreśla on nieśmiertelność duszy w staro- żytnej intuicji religii pogańskich: Jest to tak zgodne i odpowiadające na- szej zdolności pojmowania, a nie tylko z Pismem Świętym i dogmata- mi wiary, że także niewierzący, którzy mają poprawne poglądy na te- mat dusz ludzkich, nie tylko nauczali, że są one nieśmiertelne, lecz nad- to twierdzili, że po śmierci są albo karane za występki, albo nagradza- ne szczęściem za cnoty 134 . To przekonanie pogan powinno umacniać wiarę chrześcijan, zgod- nie z którą dusza zaraz po wyjściu z ciała idzie do chwały wiecznej albo podlega karze, która może być czasowa lub wieczna: My, niewąt- pliwie obdarzeni nadziemskim światłem, stwierdzamy, że nieśmiertel- ność dusz jest tak pewna, iż najmocniej utrzymujemy, że natychmiast po opuszczeniu ciała ulatują one albo do chwały, albo podlegają karze, i to bądź czasowej, bądź wiecznej. O tym bowiem pouczył nas Duch Święty w wielu miejscach Pisma Świętego, a zwłaszcza w księdze Mą- drości (Mdr 5, 7-16) 135 . 132 Por. tamże, 1176. 133 Por. tamże, 1177. 134 Tamże, 1177-1178. 135 Tamże, 1178. Specyfika eschatologicznego wymiaru w duchowości św. Stanisława Papczyńskiego (1631-1701) 223
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==