Ephemerides_Marianorum_2017

W wywodach o. Stanisława na tematy eschatyczne również można zauważyć akcenty paschalne. Podkreśla on to w rozważaniach nad frag- mentem Ewangelii według św. Jana: Niech nie trwoży się serce wasze. Wierzycie w Boga? I we mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest miesz- kań wiele (J 14, 1-2a). W życiu chrześcijańskim Chrystus jest tym, któ- ry wyzwala z grzechów, daje nadzieję i obietnicę wiecznego szczęścia 128 . W sposób szczególny jest to podkreślone w rozważaniu „Śmierć śmier- ci” w dziele Chrystus cierpiący , w którym o. Papczyński wykazuje, że chociaż jeszcze podlegamy śmierci, nie ma ona już nad nami władzy, bo została zwyciężona: Uzbrojony w naszą słabość, powiedziałbym bar- dziej zgodnie z prawdą, okryty służebnym odzieniem, nasz Kodros, nasz Chrystus, zaatakował śmierć. Umierając, zwyciężył ją. Ciosem, który Mu zadała, pokonał ją. «Tam klęskę poniosła śmierć, martwe ciało za- dało jej śmiertelny cios» (św. Jan Złotousty, Homilia 6 na list do Kolo- san). Bardzo zuchwała śmierć spodziewała się, że po śmierci na krzyżu naszego Króla zostanie zwycięzcą, a oto sama została zwyciężona i cał- kowicie pokonana. Śmierć Króla stała się dla ludzi przyczyną wiecznego zbawienia 129 . Można zatem stwierdzić, że chociaż życie, a szczególnie jego kres, jest opisane przez o. Papczyńskiego w sposób bardzo wstrzą- sający, jednak jego zamiarem nie jest straszenie człowieka, ale ukaza- nie, że mimo tych boleści istnieje nadzieja na lepszą przyszłość 130 . Rozwijając ideę losu po śmierci, o. Papczyński dochodzi do wnio- sku, że wobec takiej perspektywy nałożona na wszystkich konieczność śmierci ma być czymś bardzo pożądanym z powodu obiecanej nam przyszłej nieśmiertelności po zmartwychwstaniu: Nałożonej na wszyst- kich konieczności śmierci należałoby nawet sobie życzyć, ze względu na przyszłą nieśmiertelność. «Ponieważ właśnie przez człowieka śmierć i przez człowieka powstanie umarłych. I jak w Adamie wszyscy umie- rają, tak i w Chrystusie będą wszyscy ożywieni. [...] Musi bowiem to skazitelne przyoblec nieskazitelność i to śmiertelne przyoblec nieśmier- telność» (1 Kor 15, 21-22. 53) 131 . Na dowód tego o. Papczyński po- sługuje się nie tylko słowami Pisma Świętego, ale również odwołuje się do dowodów św. Augustyna, mówiącego o tym, że w samą natu- 128 Por. IC, 853-854. 129 S. Papczyński, Chrystus cierpiący , 1327 (dalej: CP), w: PZ, 1273-1333. 130 Por. T. Rogalewski, Teologiczne podstawy …, 132. 131 TDM, 1175. Dmitrijs Artjomovs MIC 222

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==