Ephemerides_Marianorum_2017

wypełniony ważnymi sprawami i podróżami, spędził go w bliskim to- warzystwie i współpracując ze swoim długoletnim przyjacielem. Buczys w swoich Wspomnieniach ( Atsiminimai ) opowiada, że on tak napraw- dę niewiele pomógł w ówczesnych pracach abpa J. Matulewicza, choć jego bliska obecność i możliwość poradzenia się i wymienienia myśla- mi dla Matulewicza była niewątpliwie ważna. Napisał: Gdy Matule- wicz został wizytatorem apostolskim na Litwę, mieszkałem z nim w jed- nym domu i wypełniałem przez niego zlecane mi różne drobiazgi. Nie mogłem zajmować się wielkimi sprawami, gdyż miałem ważne obowiąz- ki na uniwersytecie oraz wiele czasu spędzałem w sekretariacie Akcji Katolickiej. Zatem mój współudział w tworzeniu litewskiej prowincji ko- ścielnej zauważony może być tylko przez tych, którzy badają najmniej- sze drobiazgi 36 . Arcybiskup J. Matulewicz sam wkrótce rozpoczął przygotowania projektu litewskiej prowincji kościelnej. Musiał otrzymać jego potwier- dzenie zarówno ze strony władz litewskich, jak i Rzymu. Nastroje na Litwie były bardzo nieprzyjazne, tylko takt Matulewicza, jego spokój i starania o wyjaśnienie ważności tego dokumentu powoli zwyciężyły przeciwności. Gdy wyjechał do Rzymu przedstawić zakończony projekt papieżowi, stamtąd często pisał do Buczysa. Z rzymskich listów Matu- lewicza pisanych do Buczysa w latach 1925-1926 pozostało 17. Wi- dać zatem, jak bardzo Matulewicz cenił sobie przyjaźń Buczysa. W tym liście szczególnie wyraźnie opisane są przeżycia J. Matulewicza, jego uczucia i nadzieje : Sprawy układają się nie najlepiej, ale i nie najgorzej. Miałem bardzo dużo pracy ciężkiej i niezmiernie wyczerpującej, a pra- wie nic czasu wolnego. Czuję, że moje serce i nerwy jeszcze bardziej się wyczerpały, niż gdy byłem na Litwie. Całą moją pociechą była modli- twa. Dokument podziału na diecezje i utworzenia prowincji kościelnej już jest prawie w całości przygotowany; pozostaje jedynie napisać bullę […]. Spodziewam się, że z punktu widzenia kościelnego dokument ten łatwo da się obronić. Jakkolwiek by było z jego przyjęciem, niemniej dokument ten będzie miał dla Litwy duże historyczne znaczenie. Jestem przekona- ny, że przyniesie on również dużo dobrego; wzmocni katolicyzm i Kościół katolicki na Litwie, a równocześnie naród i państwo. Po przyjęciu go Li- twa i Kościół na Litwie inaczej będą się przedstawiać i w oczach katoli- ków całego świata, i w stosunkach międzynarodowych. Może da Bóg, że 36 P. Būčys, Atsiminimai …, t. II, 190. Przyjaźń ks. Franciszka Buczysa MIC (1872-1951) i bł. Jerzego Matulewicza MIC (1871-1927) 115

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==