Ephemerides_Marianorum_2017

Z wielkim żalem przyjmuję wiadomość, że nie Ty przyjedziesz. Będzie mi bardzo przyjemnie i miło spotkać się także z księdzem Dvaranauska- sem; jak wszyscy tak i on jest mi bardzo drogi. Jednak mało jest praw- dopodobne, żebym z nim mógł załatwić wszystkie te sprawy, które za- łatwiłbym z Tobą. On nie jest wikariuszem generalnym. Dlatego wyda- je mi się, że nie musiałeś ustępować i robić mu tej grzeczności. Jeśli To- bie samemu było niezręcznie w tej sprawie decydować, to należało za- sięgnąć rady u swoich radnych. Myślę, że oni poradziliby Ci, byś sam pojechał do Rzymu 33 . Gdy Matulewicz jeszcze był w Wilnie, Buczys został mianowany wikariuszem generalnym, gdyż nie można było z Wilna odpowiednio kierować sprawami marianów. Buczys nie tylko z przyjaźni, ale i z obo- wiązku powinien być przy nim. Później przybył do Rzymu i obaj wspól- nie naradzali się w różnych kwestiach. Buczys to spotkanie tak wspo- mina: Tym razem będąc w Rzymie, wypadło omawiać z Matulewiczem różne sprawy. Między innymi bardzo zachęcał rząd litewski do zawar- cia konkordatu. Opowiedziałem mu wtedy trochę o sytuacji na Litwie, między innymi o nastrojach partii rządzącej. Gdy wróciłem do Kow- na, wszystkie rady Matulewicza przekazałem tamtejszemu rządowi litewskiemu 34 . Wierząc, że zdobędzie dom dla marianów, bp J. Matulewicz po- został w Rzymie, chcąc tam zamieszkać, jednakże wkrótce jego plany zostały obrócone do góry nogami. Papież Pius XI podniósł go do ran- gi arcybiskupa i mianował wizytatorem apostolskim dla Litwy. O swo- im powrocie na Litwę tak doniósł ks. Buczysowi: Miły Franiu, Ojciec Święty wysyła mnie na Litwę w sprawie uporządkowania granic i po- działu diecezji. Możliwe, że z Rzymu wyjadę już 9-tego miesiąca, naj- później 10. Zatrzymam się w Waszym klasztorze. Proszę, dbaj, by nie było żadnych niepotrzebnych manifestacji ani wystąpień. Całuję – do zobaczenia, Jerzy 35 . Arcybiskup J. Matulewicz przyjechał pociągiem do Mariampola, gdzie, bez względu na jego wskazówki, został bardzo uroczyście przy- witany. Później udał się do Kowna, gdzie zamieszkał w klasztorze ma- rianów przy Laisvės Alėja nr 61. Po długim czasie rozstania obaj z Bu- czysem znów byli razem. Ten ostatni rok życia J. Matulewicza był 33 List do ks. Fr. Buczysa (Rzym, 3 września 1925), Ll 252. 34 P. Būčys, Atsiminimai …, t. II, 131. 35 (Rzym, 7 VII 1925). Przekład tłumacza. Ona Mikalilaitė MVS 114

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==