Ephemerides_Marianorum_2017

W seminarium sejneńskim nauczano w języku polskim, ale działała tam już wcześniej zorganizowana grupa litewskich patriotów, do któ- rej dołączył także Buczys. Jeszcze będąc klerykiem, pisał artykuły do litewskich gazet wydawanych w Prusach. W Kielcach Jerzy Matulewicz takich możliwości nie miał, ale we- dług Buczysa: każde wakacje spędzał w towarzystwie kleryków litew- skich, Jerzy przez dwa miesiące doganiał w pracach litewskich swoich sejneńskich kolegów, którzy pracowali przez cały rok szkolny 3 . Po ukończeniu w 1895 r. seminarium, Buczys i Matulewicz, jako niezwykle zdolni studenci, zostali wysłani do Akademii Duchownej w Petersburgu, by kontynuować studia teologiczne. W swoich wspo- mnieniach Buczys pisze, że obaj dostali się do Akademii w czasach jej największego rozkwitu. Po przybyciu spotkali niemałą grupę Litwinów – było ich około trzydziestu, co stanowiło jedną trzecią studentów Aka- demii. Franciszek Buczys, z powodu swojej zawadiackiej natury i dow- cipu, od razu znalazł się w centrum uwagi. 2. Przyjaciele ze studiów Wspólne czteroletnie studia Buczysa i Matulewicza na Akademii zbliżyły ich do siebie i zaowocowały przyjaźnią. Obaj należeli do kółka litewskiego, na którego zajęciach dyskutowano o litewskości. Obaj mieli doświadczenie w pisaniu artykułów, które czytano na spotkaniu i dys- kutowano ich treści – nieraz krytycznie. Z powodu jednego ze swoich artykułów Matulewicz omal nie wpadł w ręce policji. Buczys wspomi- nał, jak w czasie drugiego roku wszyscy byli zdumieni, gdy o poranku oddział policji otoczył budynek seminarium i rozpoczął przeszukiwania. Okazało się, że przyczyną całej akcji była skarga żandarma mariampol- skiego Vonsiackisa, który wcześniej aresztował kilka osób należących do tajnych stowarzyszeń Litwinów. Ktoś z nich oskarżył także Matule- wicza. W pokoju kleryka znaleziono cały zwój rękopisów. Na szczęście uratował go kanonik Kłopotowski, inspektor Akademii, twierdząc, że to zapiski po łacinie z wykładów z historii. Tajne stowarzyszenie patriotów litewskich omawiało wydawaną po kryjomu literaturę litewską i miało o niej wyraźną opinię. Według Bu- 3 Tamże. Ona Mikalilaitė MVS 98

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==