Ephemerides_Marianorum_2017
Przyjaźń ks. Franciszka Buczysa MIC (1872-1951) i bł. Jerzego Matulewicza MIC (1871-1927) 97 wań. Obaj wzrastali na wsi, języka ojczystego uczyli się w ubogim, ro- dzinnym domu. Pisząc artykuł przeglądowy o swoim przyjacielu do monografii Ar- kivyskupas Jurgis Matulevičius F. Buczys tak opisał początek jego ży- cia: Jerzy Matulewicz był synem litewskich chłopów. W tych czasach, gdy się urodził, rodziny na wsi wszystkie miały zdrowe dusze i zdrowe ciała, zatem Jerzy otrzymał od rodziców zdrową naturę… ta natura ro- sła w bogacącej się i zdrowej rodzinie wiejskiej. Wiara katolicka tworzy- ła duchową i umysłową atmosferę tej rodziny 1 . Tu ks. Buczys charakteryzuje zarazem siebie samego. Choć dzie- ciństwo Matulewicza było biedniejsze i boleśniejsze niż Buczysa, obie osobowości kształtowały się w zdrowym środowisku. Pomiędzy nimi był tylko rok różnicy i do gimnazjum mariampolskiego wstąpili razem. Nie uczyli się w tej samej klasie, ale jak widać ze wspomnień Buczy- sa, w drugiej lub trzeciej klasie razem uczęszczali na lekcje języka li- tewskiego prowadzone przez nauczyciela Juozasa Jasiulaitisa. Były to lekcje dla specjalnej grupy uczniów, a odbywały się w czasie przerwy obiadowej. Często trwały one dłużej niż godzinę, ale były tak cieka- we, że uczniowie nie chcieli z nich wychodzić. Już wtedy tych mło- dych ludzi bardzo mocno łączyła miłość ojczyzny i ojczystego języka. Takie młodzieńcze wspomnienia – napisał później ks. Buczys – pozosta- ją na całe życie 2 . Cichy i schorowany Jerzy Matulewicz w latach gimnazjalnych pozo- stał niezauważony przez Buczysa. Z powodu bólu w nodze tak silnego, że ledwie pozwalał mu chodzić, Jerzy musiał zrezygnować z piątej klasy. Starszy brat Jonas skierował go do pracy w gospodarstwie. Buczys na- tomiast w piątej klasie opuścił się w nauce i zostawiono go na następ- ny rok w tej samej klasie. Straciwszy jednak i ten rok, będąc posłusz- nym ojcu, zaczął pracować na roli. Obaj młodzieńcy nawet pracując w gospodarskie, nie zapomnieli o książkach. Obaj też w miarę wcześnie poczuli powołanie do kapłaństwa. Franciszek Buczys wstąpił do semi- narium sejneńskiego. Ubogim Jerzym Matulewiczem zaopiekował się jego kuzyn Jonas Matulaitis, który, kierowany współczuciem, wywiózł go do Polski i tam pomógł mu wstąpić do seminarium w Kielcach. 1 Arkivyskupas Jurgis Matulevičius , red. K. Čibiras, Marijampolė 1933, 14 (dalej: AJM w przekładzie tłumacza). 2 Tamże, 30.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==