Ephemerides_Marianorum_2016
się oczy wielu i tak siebie pytali: „Gdzież jest wobec tego różnica? Jak to jest możliwe? Przecież myśmy byli przekonani, że katolicy to Polacy, i że tylko Polacy mogą być katolikami, teraz widzimy, że Rosjanin, pozosta - jąc Rosjaninem, jak i zachowując swój obrządek, może być katolikiem, podlegać papieżowi, nie zdradzając tym samym ani wiary, ani ojczyzny”. Sprawa tak przedstawiana rozprzestrzeniła się w środowisku, a szkoła nadal wzmacniała się i wzrastała. Przyłączenia do Kościoła odbywały się grupowo. Wśród przyłączanych niemało było solidnych naukowców starszego pokolenia. Kościoły były przepełnione. Strach przed polonizacją znikł i wszyscy zobaczyli, że rozpoczęta sprawa była w pełnym sensie tego słowa dziełem prawdziwie katolickim, a zarazem zachowało swój rosyjski wymiar. Dzieło to było przygotowaniem do coraz szerszego ru - chu w przyszłości i być może nawet do połączenia Rosji z Powszechną Matką Kościołem. Jedyny sposób na odrodzenie Rosji ojciec Fabian upatrywał w po - wrocie do wiary ojców, do czasów świętych Włodzimierza i Olgi, w jed - ności z Rzymem. Przeszkoda – jego zdaniem – tkwiła nie tyle w dogma - tycznych sporach, ile w przez wieki pielęgnowanych nieporozumieniach, w unikaniu i nieznajomości jeden drugiego, w wypaczeniu zarówno pra - wosławia, jak i katolicyzmu oraz w innych historycznych zjawiskach, ta - kich jak wojny z Polakami i tymi podobnymi. Teraz, kiedy bezbożnictwo ogarnęło władzę, wzywał on do tego, by trzeźwo popatrzeć na sprawy i znaleźć korzeń zła, powrócić, przekroczyć ten moment, w którym za - częły się kłopoty i podział, w konsekwencji których Rosja znalazła się na granicy całkowitej biedy. To według niego jest konieczne dla każdego, kto utracił jedność ze Stolicą Świętą, z tą latarnią zdrowego życia narodów, życia nie tylko moralnego, ale też państwowego, społecznego. Pierwszym krokiem do poznania prawdy, według Archimandryty, jest wychowanie siebie i praca każdego nad własnym doskonaleniem się. Prawosławne duchowieństwo, nieraz czy to w kościołach, czy pod - czas wygłaszania różnego rodzaju referatów, występowało przeciwko katolikom. Jednak, ku zdziwieniu wielu, te ich starania nie zaszkodziły Misji, ale wręcz przeciwnie, budziły w ludziach coraz większe zaintereso - wanie katolicyzmem. Liczba rodziców chętnych do oddania swoich dzieci na wychowanie pod mądrym okiem Archimandryty z roku na rok rosła. Niestety, w ostatnich latach sprawowania rządów przez Archiman - drytę, rosyjsko-katolicki ruch tak szeroko i prężnie działający na począt - ku, zaczął zamierać na oczach wszystkich. Przyłączenia do Kościoła były Andrzej Katkov MIC 532
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==