Ephemerides_Marianorum_2016
Wszyscy znali i powtarzali jego napomnienie: Choćby nad wami posta - wić tysiąc wykładowców, tysiąc wychowawców, tysiąc Salomonów, to oni nic z wami nie zrobią, dopóki z waszej strony nie będzie zgody i otwar - cia woli na współdziałanie . Początkiem tej współpracy jest dobra i wol - na wola człowieka, stąd też i potrzeba wewnętrznej i sumiennej pracy nad sobą, nad swoim osobistym udoskonalaniem się. „Zacznij od same - go siebie”! Bezpośrednio angażował się w nasze codzienne życie i nic nie ukryło się przed jego przenikliwym wzrokiem. Starał się przy każdej okazji udzie - lać lekcji z dziedziny elementarnych zasad. Widząc papierek na podłodze, wodę cieknącą z niedomkniętego kranu, otwarte drzwi trzaskające od wiatru lub nie wyłączone światło, natychmiast reagował i upominał. To nie był tylko jednorazowy odruch, ale jego stała metoda, wdrażana w każdej sytuacji, była słuszna i przynosiła rezultaty. W wyjątkowych wypadkach (nie osobiście) miały zastosowania rózgi. 6. Jego służba i posługa głoszenia Słowa W kazaniach i we wszystkich innych wystąpieniach był prosty i kla - rowny i dlatego wszystkim się one podobały. Mówił bardzo głęboko a jednocześnie otwarcie, prosto i praktycznie, bezpośrednio odnosząc słowa do życia. Jego kazania cechowała spójność, celowość i użytecz - ność. Zachęcał pod koniec kazania, by czynić sobie rachunek sumienia, mocne postanowienie poprawy i by wprowadzać postanowienia w życie. Nasze środowisko potrzebowało zmiany i szczególnego ukierunkowania ku nowemu życiu, z czego Archimandryta dobrze sobie zdawał sprawę. I pod tym względem budował Królestwo Boga na ziemi, ponieważ chrze - ścijaństwo jeszcze nie miało u nas praktycznego zastosowania. Nabożeństwa Archimandryta sprawował zawsze z szacunkiem do tych świętych tajemnic. Jego dostojny wygląd i czysta, melodyjna bar - wa głosu były ozdobą naszej niedzielnej Liturgii świętej i dodawały jej podniosłości. Nikt nie zapomni jego „Chrystus Zmartwychwstał” na Li - turgii paschalnej przed zamkniętymi drzwiami kościoła. Śpiewał te sło - wa z wielkim wyczuciem i mocą. Jego kazania o Eucharystii w Wielki Czwartek i o Męce Pańskiej w Wielki Piątek wywoływały łzy, co było świadectwem jego głębokiego zrozumienia i przeżywania tych wielkich tajemnic w swoim życiu, a także świadomości tego, że one są tak mało cenione i że są zapomniane. Andrzej Katkov MIC 530
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==