Ephemerides_Marianorum_2016
W wielu sprawach Archimandryta był pionierem. Archimandryta zainicjował wiele dzieł. Postarał się o wybudowanie kaplicy domowej i zebrał wystarczającą liczbę księży. Dbał o wysoki poziom duchowy tak Misji, jak i szkół. Codziennie (w pierwszych latach) celebrowano nabożeństwa liturgiczne. Założył także pismo „Posłaniec Katolicki” oraz inne czasopisma katolickie dla ludności rosyjskojęzycznej. Uznawane za prywatne i bezprawne, schronisko, za jego staraniem, zostało zarejestrowane jako pierwszorzędny zakład wychowawczy. Ile środków finansowych, ile osobistego zaangażowania, ile cierpliwości i mądrości życiowej włożył on w Liceum, które sam założył i którym sam kierował może pojąć tylko ten, kto zna te wyjątkowo trudne i ciągle zmieniające się warunki życia w Mandżurii. 4. Wykłady w Liceum Ojciec Fabian wykładał w ostatnich klasach Liceum historię Kościo - ła, logikę, psychologię oraz inne przedmioty. Jego wykłady i metody pre - zentowania materiału dydaktycznego były proste i klarowne. On dosko - nale znał materię tych przedmiotów. Jego wszechstronność, wiedza i do - świadczenie życiowe przynosiły uczniom wielkie korzyści. 5. Metoda wychowawcza Ponieważ głównymi zaletami o. Fabiana były prostota i szczerość, dlatego też tego samego wymagał od innych. Nawoływał, by unikać fał - szu, zdrady i krętactwa. Fundamentem wychowania było dla niego Prawo Boże. Pragnął, by wszystko budować na wierze, by być przenikniętym żywym duchem chrześcijaństwa, zrozumieć je, doświadczyć, wprowadzać w życie, mimo że nie żyje się w świecie. Wzywał do świętości, ukazywał jej prawdziwe znaczenie i burzył fałszywe przekonanie o tym, że świętość mogą osiągnąć tylko ci, którzy żyją w klasztorze. Ciągle podkreślał, że nie można żyć tak jak zwierzęta: nie wystarczy zjeść, napić się, nie wystarczy zabawa i rozrywka, należy dbać o życie nadprzyrodzone, poświęć mu więcej czasu. Gdy ktoś narzekał, że codzienne nabożeństwa pochłaniają zbyt dużo czasu, ojciec odpowiedział: „Może panu zabraknie czasu i na życie w niebie?”. Po tysiąc razy powtarzał i kładł duży nacisk na potrzebę naszego sa - mowychowania, na osobiste zaangażowanie się w to samowychowanie. Moje wspomnienia o Archimandrycie Fabianie Abrantowiczu MIC 529
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==