Ephemerides_Marianorum_2016

łym. Jednocześnie miał trzeźwy, jasny i praktyczny rozum, połączony z surowością i świętością życia. Nic nie budziło w nim takiego obrzydze - nia, jak ukrywanie przez kogoś prawdy, nieszczerość i nieuczciwość. Lu - bił, by mówiono do niego prosto, bezpośrednio i bez ogólników. Przeja - wiał niezadowolenie, gdy ktoś, nie wypełniając swoich obowiązków, pró - bował uzyskać cokolwiek dla siebie. Bywał także bardzo surowy wtedy, gdy jego polecenia zostawały bez żadnej odpowiedzi. W stosunku do lu - dzi uczciwych był on po ojcowsku dobry. Nieraz jednak niektórzy nad - używali tej jego dobroci i zaufania. Jego życie duchowe było na bardzo wysokim poziomie, co ujawniało się podczas jego kazań oraz, przez jego surowe, ascetyczne życie. Będąc prawdziwym chrześcijaninem, rozumiał codzienne życie każdego z nas. 3. Kierowanie Misją Archimandryta w 1928 roku został wyznaczony do zarządzania Die - cezją Charbińską. Roztropnie kierował zarówno samą Misją, jak i trze - ma ośrodkami edukacyjnymi: Liceum, Konwentem Sióstr Urszulanek oraz Konwentem Sióstr Franciszkanek. Liceum z małego, dwupiętrowego domu, zmienił w duży, pięciopiętrowy budynek. „Archimandryckie bu - dowanie”, jak to się śpiewało w piosence na pięciolecie Liceum, „zmie - niło wąski budynek na jasny pałac”, mówiono też: „Archimandryta Fa - bian – budowniczy wieżowców”. Archimandryta kładł fundamenty Misji – zarówno te materialne, jak i duchowe. Mała gromadka osieroconych dzieci, które ucierpiały z powodu Rzezi Trzechrzecznej 1 w roku 1928, już w pięć lat później uczyła się w liceum liczącym 150 osób. Nie mogło ono jednak przyjąć i pomieścić wszystkich chętnych, a było ich kilka razy więcej. Początkowo większość dzieci uczyła się bezpłatnie, z czasem, gdy wydatki były coraz większe i żadna hojność nie mogła ich pokryć, Archimandryta musiał wprowadzić choć małą opłatę. 1 Trzechrzecze – kwitnący kraj północnej Mandżurii w widłach rzek: Argun, Gana, Chaula i Derbula, zamieszkany i uprawiany wyłącznie przez rosyjskich kozaków, uchodźców po roku 1917. Kraj ten został w roku 1928 napadnięty przez czer - wone bandy, które na zlecenie mandżurskiego Żyda Żuga przekroczyły sowiec - ką granicę w celu zniszczenia i wytępienia kilku spokojnych wiosek, które nie chciały pozostawać pod nowym reżimem (zob. «  .  », 1935 nr 1, s. 6, nr 12, 183). Andrzej Katkov MIC 528

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==