Ephemerides_Marianorum_2016
8. Zagrożenia władzy zakonnej Znawcy tego zagadnienia uważają, że wszelkie wypaczenia w spra- wowaniu władzy przełożeńskiej płyną z ludzkiej i duchowej niedojrza- łości przełożonych. Wspólnota zakonna jest specyficzną rodziną i łatwo w niej o skrajne postawy. Urzędowi przełożonego grozi niebezpieczeń- stwo postaw pozornej miłości do swych podwładnych. Jednym z zagrożeń jest przerost autorytetu. Przyczyny mogą być róż- ne: od postaw nieśmiałości, aż po żądzę władzy. Przełożony opanowa- ny taką tendencją jest skłonny do podporządkowywania sobie współ- braci w szczegółach życia zewnętrznego, a niejednokrotnie zapragnie zawładnąć sumieniami i osobowym kontaktem swych podwładnych z Bogiem. Autorytaryzm utrudnia zarówno rozwój życia wspólnotowe- go, jak i osobisty wzrost duchowy współbraci. Zrównoważeni zakon- nicy zdołają z takiej trudności wynieść pewne dobro duchowe; dla in- nych taka sytuacja będzie zarzewiem buntu. Ucierpi braterstwo, mo- dlitwa, apostolat; u jednych pojawi się znużenie, zgorzknienie i agre- sja, a inni popadną w postawę niszczącej bierności. Innym zagrożeniem na urzędzie przełożonego jest tzw. immobilizm. Przełożony przenosi akcent z troski o dobro wspólne osób na sprawną organizację. Ten typ przełożonego jest bardziej wrażliwy na sprawne funkcjonowanie życia wspólnoty, niż na dobro osoby i jej wzrost du- chowy. Taki przełożony kładzie akcent nie na życie duchowe, ale na zewnętrzne przepisy. Trzeba tu zaznaczyć, że wszelkie ustawy zakon- ne są jedynie pomocą w kroczeniu do świętości, mają mobilizować do ochoczej odpowiedzi na wymagania Ewangelii, do nawrócenia i szcze- rego osobistego zaangażowania; nie wolno ich zredukować do pozio- mu przepisów zewnętrznego regulaminu. Przełożony winien mieć w pa- mięci zalecenie PC: Niech kierują podwładnymi jako dziećmi Bożymi i z szacunkiem względem osoby ludzkiej, starając się o rozwijanie ich dobrowolnego posłuszeństwa. […]. Niech […] chętnie słuchają zdania członków zgromadzenia i popierają ich współdziałanie dla dobra insty- tutu i Kościoła, zachowując jednak swą władzę decydowania i nakazy- wania tego, co należy przedsięwziąć 5 . 5 PC 14. Zadania przełożonego we wspólnocie domowej 511
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==