Ephemerides_Marianorum_2016

9. Kodeks Prawa Kanonicznego o zadaniach przełożonego domu Kanon 608 stanowi, że zakonna społeczność winna mieszkać w do- mu prawnie ustanowionym, pozostając pod władzą przełożonego wy- znaczonego zgodnie z przepisem prawa. Każdy dom powinien mieć przynajmniej kaplicę, w której należy odprawiać i przechowywać Eu- charystię, ażeby była rzeczywiście centrum wspólnoty. Normalnie w domu zakonnym powinno mieszkać tyle osób, by moż- na było prowadzić życie wspólne. Jako minimum do założenia domu zakonnego kan. 115.2 wymaga trzech zakonników. Kodeks mówi o podstawowych uprawnieniach i obowiązkach prze- łożonych. Kanon 618 podaje, że przełożeni władzę otrzymali od Boga przez posługę Kościoła. Powinni ją wykonywać w duchu służby. Otwar- ci na przyjęcie woli Bożej, w pełnieniu swej służby mają kierować pod- władnymi jako synami Bożymi, mają szanować ich ludzką godność i ce- nić ich dobrowolne posłuszeństwo. Powinni też chętnie ich wysłuchi- wać i popierać wspólną inicjatywę mającą na uwadze dobro zgroma- dzenia i Kościoła; przy czym zawsze jednak zachowują władzę w za- kresie podejmowania rozstrzygnięć i wydawania poleceń. Zacytuję w całości kan. 619. Wskazuje on bowiem na szczegól- nie istotne posłannictwo przełożonych względem współbraci. Przełoże- ni powinni gorliwie wypełniać swój urząd i wraz z powierzonymi sobie członkami starać się budować braterską w Chrystusie wspólnotę, w któ- rej szuka się i miłuje przede wszystkim Boga. Powinni więc często kar- mić swoich podwładnych słowem Bożym i doprowadzać do sprawowa- nia świętej liturgii. Mają być dla nich przykładem w pielęgnowaniu cnót oraz w zachowaniu przepisów i tradycji własnego instytutu. Niech sta- rają się zaradzić odpowiednio ich potrzebom, niech troszczą się o cho- rych i odwiedzają ich, niech poskramiają niespokojnych, pocieszają ma- łodusznych i będą dla wszystkich cierpliwi . Kodeks, powołując się na Perfectae caritatis , mówi (Kan. 630): Prze- łożeni powinni zostawić swoim podwładnym należną wolność w zakre- sie korzystania z sakramentu pokuty i kierownictwa duchowego, z za- chowaniem wszakże dyscypliny instytutu (§ 2). Zgodnie z przepisami własnego prawa, przełożeni mają troszczyć się o to, ażeby ich podwład- ni mieli do dyspozycji odpowiednich spowiedników, u których mogliby się często spowiadać […] (§ 4). Przełożeni nie powinni spowiadać swo- ich podwładnych, chyba że sami dobrowolnie o to proszą . Antoni Skwierczyński MIC 512

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==