Ephemerides_Marianorum_2016
szymi aktami wykonawczymi. Wówczas nastąpiła zmiana w nastawie- niu psychologicznym do prawa. Soborowe i posoborowe decyzje prze- prowadzenia zmian i decydowania o nich niemal przez wszystkich, bez- pośrednio czy choćby pośrednio, wprowadzenie okresów eksperymen- talnych, ponowne zmiany i ponowne wprowadzenie ich w życie, pod- kreślanie, że to ciągle tylko tymczasowość, że to nie będzie obowią- zujące na stałe, odrzucenie starego i niepewność nowego, a w niektó- rych dziedzinach, np. w liturgii, możliwość dowolnego stosowania pra- wa lub zastąpienie go własną improwizacją… spowodowały gwałtow- ną i ogromną falę reakcji na to, co było praktykowane dotychczas. Na- raz całe prawo zostało „odbóstwione”, zdesakralizowane, niepocho- dzące już od ludzi wybranych przez Boga, świętych – przynajmniej w powszechnym przekonaniu. Nie zwracano już uwagi na obwarowa- nia, na granice dowolności i swobody, na przytaczane podstawy biblij- ne i teologiczne, lecz zaczęto dochodzić niekiedy do całkowitego potę- pienia tego, co było dotychczas, odrzucając potrzebę stanowienia no- wych praw, przyjmując zasadę pełnej swobody i nazywając ją niekie- dy życiem według Ewangelii. Pojawiły się głosy, że Kościół nie powinien już tworzyć nowego ko- deksu prawa, a posiadać jedynie krótkie przepisy, reguły, tzw. prawo fundamentalne, w którym były zawarte stwierdzenia podstawowe, wy- nikające bezpośrednio z Biblii i teologii. Wielu zakonników natychmiast zaczęło głosić to samo w odniesieniu do nowych przepisów prawnych poszczególnych instytutów zakonnych, uważając, że dyrektywy szcze- gółowe niszczą osobowość zakonnika. Uważano, że co najwyżej prze- łożeni powinni posiadać i znać jakieś reguły prawne, aby wiedzieli, jak załatwić sprawy przyjmowania kandydatów, dopuszczania do profesji i do święceń, powoływania na urzędy czy usuwania nieodpowiednich. Innym zaś zakonnikom przepisy szczegółowe nie są potrzebne. Znaczenie prawa i szacunek dla niego ogromnie zmalały, a niekie- dy zupełnie znikły, nawoływania zaś do dyskutowania o tych spra- wach nie cieszyły się posłuchem. Najczęściej odpowiadano na nie, że nie warto się tym zajmować, bo i tak nie ma niczego, co by obowią- zywało na stałe. Chcąc zrozumieć taką właśnie reakcję, musimy pamiętać, że w nie- których krajach świata tę niechęć, a nawet wrogość do prawa powo- duje nadużywanie go przez władze państwowe, które z ustanowio- nych przez siebie przepisów czynią narzędzie represji wobec własnych Rola Konstytucji i Dyrektorium w życiu i formacji marianina 497
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==