Ephemerides_Marianorum_2016

2.6. Wdzięczność Wszystkie niemal listy W. Jeute pisane do bł. Jerzego Matulewicza wyrażają przeogromną wdzięczność Bogu, ale także jemu za kierow- nictwo duchowe. W wielu listach spotyka się zwroty: Niech Bóg dobry wynagrodzi Ojcu…; Dzięki Bogu 162 . Już w czerwcu 1915 roku pisa- ła do niego: Pana Jezusa od czasu do czasu przyjmuję i jestem Mu bez granic wdzięczną za tę łaskę 163 . Natomiast z Drui napisała: Korzystam z okazji, by podziękować Ojcu Przewielebnemu za tyle rzeczy, tj. za bło- gosławieństwo, modlitwy, za wiadomość o naszym Zgromadzeniu na- desłaną z Rzymu, a nade wszystko za Przenajświętszy Sakrament, któ- ry mamy stale w naszej kaplicy. Z takim upragnieniem oczekiwałam Go, a teraz nawet dwa razy miałyśmy błogosławieństwo po konferen- cji o. Andrzeja 164 . Po skierowaniu jej przez bpa Jerzego Matulewicza do tworzącego się Zgromadzenia Eucharystek bardzo często wyrażała swoją wdzięcz- ność za bardzo bliskie przebywanie z Jezusem w Przenajświętszym Sa- kramencie w domowej kaplicy, za codzienną mszę św. i Komunię także dla sióstr chorych oraz za samo życie zakonne i śluby 165 . Jej wdzięcz- ność skierowana była nade wszystko do Boga, co wyraziła w słowach: Nie wiem jak dziękować Panu Bogu, że przebywa w naszej kaplicy 166 . Podziękowania te są powiązane z doświadczaniem szczególnych prze- żyć w bliskości Jezusa w Eucharystii, które poddawała opinii kierow- nika duchowego. Zwykle określała Boga „dobrym”, co świadczy o jej duchowej harmonii z Założycielem 167 . W wielu listach dziękowała mu za pozwolenie na służbę Bogu w tak wielkiej bliskości Przenajświętsze- go Sakramentu, za błogosławieństwa i modlitwy. 162 Np. LWJ, Krasnystaw (17.01.1915 i 29.06.1915); Druja (21.10.1925; 28.04.1926; 18.08.1926). 163 LWJ, Krasnystaw (29.06.1915). Por. Lp, t. II, (1906-1910), 9. 164 LWJ, Druja (25.02.1924). 165 W liście z Drui (21.10.1925) s. Wanda pisała: Gorąco dziękowałam Panu Bogu za śluby . 166 LWJ, Druja (23.09.1925). 167 Ksiądz Jerzy Matulewicz w liście z Fryburga 17.02.1914 r. pisał do W. Jeute: Bóg dobry podsunie, co należy robić . LP, nr 206, s. 275; a z Wilna 14.04.1922 – Cięż- ki nieraz krzyż bywa, ale Bóg dobry wspiera . LP, nr 229, s. 288; 12.05.1925 – Ciesz się i raduj, że czyni Ci wielkie rzeczy Bóg, który możny i dobry jest . LP, nr 251, s. 303. Duchowość siostry Wandy Jeute SJE na podstawie jej korespondencji z błogosławionym Jerzym Matulewiczem 437

RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==