Ephemerides_Marianorum_2016
– Niech lepiej umrę niżbym miała grzeszyć. Obawiam się zawsze, by siostry nie wstępowały dla ludzkich względów, bo z tymi przycho- dzą aspirantki niektóre. Boję się, bym źle nie zajmowała się siostra- mi. Dalej mam wiele trudności i niepokojów, o których łatwiej powie- dzieć niż napisać 146 . – Jeszcze więcej widzę wielkość Pana Boga, marność rzeczy ludzkich i zmienność, i niestałość człowieka. Gdybym wiedziała, jak mi poka- zano, że tak jestem złą i grzeszną, nie odważyłabym się prosić o przy- jęcie mię do zakonu. [...] Bo ja się całymi siłami upokarzam, ale wciąż mi przychodzi pokusa, że to wszystko jest narzucone, wtłoczone, że ja powtarzam moje grzechy jak za panią matką pacierz, że wcale temu nie wierzę 147 . Na te dramatyczne wyznania abp J. Matulewicz odpowiadał: Pro- szę zaufać ks. Cikoto, jak mnie samemu i z pokorą, i uległością zrobić to, co on Ci wskaże. Bóg Ci to wynagrodzi. Może lepiej będzie, że ja- kiś czas oddasz się pracy tylko w gimnazjum, a pozwolisz innym sio- strom spróbować sił w kierownictwie Zgromadzeniem, według zarządzeń o. Cikoto 148 . Widoczne jest tu zaufanie Błogosławionego, jakim darzył ks. A. Cikotę, ale zarazem zdaje się, że z wyrozumieniem dostrzegał potrzebę okresowego zmniejszenia wymiaru odpowiedzialności obcią- żającej s. Wandę. W kolejnym liście do abpa J. Matulewicza s. Wanda wyraziła swo- ją gotowość na przedłożoną jej propozycję i przedstawiła niejako bilans swojego posłuszeństwa: Kontroluję swoje sumienie, czy nie wykroczy- łam kiedy przeciw posłuszeństwu. [...] Jeśliby o. Andrzej uważał i chciał zmienić moje kierownictwo – ja w każdej chwili jestem gotowa robić to, co otrzymam. Zawsze się obawiałam, że źle postępuję z siostrami i ob- cymi, więc jak inna siostra kierowałaby Zgromadzeniem, ja bym tak samo słuchała, jak uczyłam posłuszeństwa wszystkie siostry dla wypeł- nienia ślubów, tj. woli Bożej. [...] Ale w żaden sposób nie mogę nic zna- 146 LWJ, Druja (18.08.1926). 147 LWJ, Druja (8.10.1926). Były to grzechy, czy raczej słabości, a może trudność zrozumienia odmiennej mentalności? 148 LP, nr 257 (Kowno, 7.11.1926), 308. W tym okresie abp Jerzy Matulewicz pro- wadził bardzo ciężkie prace na Litwie jako wizytator apostolski, o których pisał, że przyszło mu się chyba zmierzyć z samym Lucyferem. Siostra Wanda i Zgro- madzenie zostało również dotknięte ciężkimi doświadczeniami próby Błogosła- wionego, który jednak heroicznie zaufał Bogu. Duchowość siostry Wandy Jeute SJE na podstawie jej korespondencji z błogosławionym Jerzym Matulewiczem 433
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==