Ephemerides_Marianorum_2016
leźć oprócz wykroczeń zewnętrznych, wypływających z warunków ży- cia 149 . Widoczna tu dobra wola i gotowość na posłuszeństwo, ale au- torka nie wzięła pod uwagę skromnych możliwości, na jakie stać było inne siostry. Może wynikało to z jej wyczerpania fizycznego i psychicz- nego swoją posługą i odpowiedzialnością moralną. Dostrzegała problemy narodowościowe, o jakich wcześniej nie mia- ła pojęcia, pisała: Sprawy narodowościowej nie znałam przed wstąpie- niem, ale wstąpiłam bez żadnych zastrzeżeń i wahań. Wulkaniczne życie narodowościowe w tutejszych stronach musiało we mnie wywołać zapy- tania, z którymi nie kryłam się nigdy. Nigdy nic nie ukrywałam przed o. Andrzejem ani w sprawie niepokoju lub pokus. Nawet po przeczyta- niu ostatniego listu od Ojca Przewielebnego powiedziałam o. Andrzejowi: „nie myślałam, że Ojciec tak na mnie naskarżył”. Ale to są wszystko rzeczy przejściowe, doczesne, środki do mego oczyszczenia 150 . Widoczna jest w tej wypowiedzi wolność od uprzedzeń i wielka szczerość. Wszystkie teksty wskazują na niezachwianą wierność s. Wandy Jeu- te powołaniu, Bogu i kierownictwu duchowemu wbrew wszelkim prze- żywanym pokusom i pomówieniom. Gdy się jeszcze uwzględni wymiar podejmowanej przez nią pracy, zadziwia, jak ta schorowana siostra była w stanie wszystkiemu podołać. To był prawdziwy krzyż, w któ- rym widziała szansę swojego zbawienia. Jej pokora i cierpliwość nie miały w sobie nic z zakłamania, czy ukrywania prawdy. Wielkie było jej zaufanie Bogu i oddanie Jego dziełom, co uwydatniają następujące jej świadectwa: – Jeśli Pan Bóg zechce, to ją przyłączy do nas [...] z zazdrością myślę, że o. Jan ma taką ładną biblioteczkę, ale Pan Bóg da, że i my się w Drui dorobimy 151 ; – Tylko ufam, że Bóg dobry rozwikła te powikłania. [...] jeśli Bóg ze- chce, to da co odpowiednie dla naszego rozwoju 152 . – Przecież Bóg dobry wie o wszystkim 153 . 149 LWJ, Druja (13.12.1926). 150 Tamże. W tymmiejscu wyraźny jest problem siostry Wandy, jak znaleźć się w ob- liczu spraw narodowościowych. Pytanie: czy jednak inne siostry były w stanie pokierować nią zgodnie z wolą Bożą i na miarę jej przygotowania? 151 LWJ, Druja (25.02.1924). 152 LWJ, Druja (26.07.1925). 153 LWJ, Druja (28.07.1925). Janina Samolewicz SJE 434
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==