Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
Mimo to, nawet przeglądając z uwagą strony opisujące życie bł. abp. Jerzego Matulewicza i stając nad nimi z zadumą, nadal nie bę- dziemy mogli zobaczyć jego prawdziwego portretu jako pasterza. Pełny obraz Matulewicza otrzymamy tylko wtedy, gdy spojrzymy na drogę jego cnót, gdy choć trochę zajrzymy we wspaniałą historię jego duszy. Chrystus przeszedł przez ziemię, czyniąc dobro. Czyż nie tak ma się zachowywać Jego sługa? Droga Chrystusa została naznaczona męką. Największym cierpieniem jest to, które zostało zadane przez najbliż- szych, przez tych, którzy mogliby być najlepszymi pomocnikami. Widać to w liście nuncjusza Rattiego do ówczesnego sekretarza stanu w Waty- kanie kard. Gaspariego 16 . Ksiądz S. Yla wspomina: Biskup Jerzy prosił Rzym już w 1919 r. o naznaczenie mu sufragana i podał dwóch kan- dydatów. W Rzymie wydawało się, że sytuacja jest zbyt niejasna i lepiej obejść się bez sufragana. I oto w Wilnie 17 znajduje się Władysław Ban- durski, były sufragan lwowski, tu uważany za najwyższego kapelana litewsko-białoruskiej armii gen. Lucjana Żeligowskiego. Elokwentny, de- mokratyczny, pilnie brał udział w paradach wojskowych i świętach na- rodowych, wygłaszał patriotyczne i polityczne kazania i przemówienia, którymi wspierał każdą decyzję władz. Według bpa Buczysa jego poja- wienie się i pozostawanie w Wilnie miało na celu osłabienie pozycji Ma- tulewicza. Będąc zwolennikiem Piłsudskiego, popadł w konflikt z ende- kami, którzy zaczęli się bać jego wpływów. Nie widząc innej możliwo- ści, endecy sprowadzili do Wilna innego biskupa – Karola Hryniewiec- kiego, 80-letniego staruszka, w przeszłości (1883-1885) pasterza wileń- skiego. Był przez Rosjan pozbawiony władzy, zesłany, a później wydany do rządzonej przez Austriaków Galicji. W oczach Polaków był ich bohate- rem narodowym. Matulewicz miał okazję poznać go w 1919 r., w pierw- szym roku rządów Polaków. Miłego wyglądu, wysoki, szczupły, o zapa- dłych oczach i sinych wargach, zdawałoby się gasnący. Takie sprawiał pierwsze wrażenie. Wtedy bp Matulewicz przygotował spotkanie dla nie- go i księży z miasta Wilna. Staruszek wstał do przemowy i nagle ożył, twarz i usta mu poczerwieniały, oczy zaczęły błyszczeć. Gdy był tu bi- 16 Raport nuncjusza Rattiego dla sekretarza stanu P. Gasparriego o bp. Wł. Bandur- skim i abp. Hryniewieckim, w: Stolica Apostolska a biskup Jerzy Matulewicz …, 275. 17 Bp Bandurski nie był skierowany do Wilna przez władze kościelne i nie został sufraganem, przybył do Wilna z wojskiem, które je zajęło. Bł. Jerzy Matulewicz – biskup wileński 89
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==