Ephemerides Marianorum - Studia historyczno-teologiczne (2012)
miały na celu izolację klasztorów oraz zrywanie więzi między zakon- nikami. W tej sytuacji marianie podjęli decyzję o utworzeniu prowin- cji, która powstała w 1797 roku 98 . Pierwszym przełożonym prowin- cjalnym został o. Mateusz Zielonka. W roku otwarcia prowincja liczy- ła 51 współbraci, ale ich liczba systematycznie malała, tak że w 1807 r. było ich tylko 21 99 . Rząd pruski zakazywał przyjmowania nowych kandydatów, fawory- zował zakonników buntujących się, przysparzających trudności wspól- notom, nakłaniał do przejścia w szeregi kleru świeckiego 100 . W takiej sytuacji przełożonym ograniczonym w działalności przez dekrety pań- stwowe pozostawało tylko apelować do serc i sumień zakonników. Li- sty z tego okresu zawierają wiele bolesnych wezwań do wierności ślu- bom zakonnym i przyjętym zobowiązaniom. Ojciec Zielonka w 1798 r. napisał: Bracia, starajcie się, abyście przez dobre uczynki okazali wa- sze powołanie i wybranie, jako połączeni węzłem braterskiej miłości, [...]. Niech nie zaniedbują zachowywania podstawowych ślubów, niech się nie zadowalają miernotą w umartwieniu, pokorze i prawości obyczajów. Bowiem zepsuciem jest wielka wolność i swoboda w czynieniu zła 101 . W październiku 1799 r. odbyła się następna kapituła prowincji, na której na przełożonego prowincjalnego wybrano o. Floriana Balce- wicza. Kapituły odgrywały znikomą rolę w życiu prowincji ze wzglę- du na uzależnienie Zakonu od biskupów i władzy świeckiej oraz prze- wodniczenie kapitule przez urzędnika państwowego. Kapituła, mając nadzieję na otwarcie w przyszłości nowicjatu i studium teologicznego, na ten przyszłościowy cel postanowiła utworzyć wspólną kasę. Trze- cia z kolei kapituła prowincjalna odbyła się 18 X 1802 r., na której prowincjałem został wybrany o. Wiktor Wołągiewicz. Nie był on „gi- gantem” ducha, lecz doskonałym organizatorem i człowiekiem szcze- rze oddanym Zakonowi. Funkcje przełożonego w Mariampolu sprawo- wał aż przez 35 lat, co było zadziwiającym wyjątkiem 102 . Jego zasłu- 98 Capitula Generalia …, 503-509. 99 J. Kosmowski, Marianie .., 73-74. Tabelapodaje liczbęmarianóww poszczególnych latach i klasztorach. 100 J. Totoraitis, Klasztor mariampolskich księży marianów , tł. z lit. B. Jakimowicz, rps, Hereford 1964. 101 Capitula Generalia ..., „List M. Zielonki z 20 II 1798 r.”, 505-509. 102 J. Totoraitis, Marianie ..., 20-23. Powstanie i dzieje Zakonu Marianów w latach 1673-1908 73
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MjI2Mw==